9e etappe Floris V pad Numansdorp – Dinteloord 28 km

ansichtkaart

klik op foto voor vergroting

We schrijven zondag 13 augustus 2017, prachtig wandelweer met een buitentemperatuur van 23 graden. Ik ga opnieuw op stap en vervolg mijn route op het Floris V pad. Vandaag loop ik volgens mijn routeboekje de 9e etappe van Numansdorp naar Dinteloord.

klik op foto voor vergroting

Op zondagen reizen met het openbaar vervoer vereist geduld hebben …. maar soms komt de wandelaar hier niet onderuit. Zo ook voor aanvang van deze tocht. Ik moest met metro en bus reizen om in Numansdorp te geraken. Daar immers was ik met mijn 8e etappe onlangs gefinisht. De eerste tram rijd op zondag pas om acht uur , op halte Beurs stap ik uit en daal vervolgens af naar de metrobuis van waaruit de metro mij naar Zuidplein rijd. Pas om 12 minuten over negen rijd er een eerste bus die mij naar Numansdorp in de Hoeksewaard zal rijden. 09.43 stap ik uit bij een halte nabij het jachthaventje van het dorp, daar was ik immers vorige keer gefinisht …

klik op foto voor vergroting

Rond kwart voor tien loop ik langs de jachthaven het dorp uit. Vlak daarvoor passeerde ik rechts van de weg nog een bekend loodsen complex…, hier had ik een aantal jarenlang mijn caravan in stalling staan … inmiddels is de caravan niet meer … Over een lange groene grasdijk nader ik het Hollandsch Diep. Dit water was een zoetwatergebied dat naar het westen langzaam overging in het brakke water van het Haringvliet. In het kader van het Deltaplan is het Hollandsch Diep afgesloten van zee, zodat een groot gebied beschermd was tegen stormvloeden. Ik draai rechtsom een grasdijk op die langs het water loopt en in de verte doemt de Haringvlietbrug op… het laatste stukje Zuid Holland komt in zicht..

Haringvlietbrug

klik op foto voor vergroting

Aan het einde van de dijk kijk ik fraai op de Haringvlietbrug. De Haringvlietbrug verbindt de Hoekse Waard via de Hellegatsdam met Goeree Overflakkee en via de brug over de Volkeraksluizen met het vasteland van Noord Brabant. Het geheel wordt ook wel Volkerakdam genoemd. Daarbij wordt in westelijke richting het Haringvliet en in oostelijke richting het Hollandsch Diep overbrugd. De brug is een heel belangrijke verbinding tussen Zuid-Holland, Zeeland en Noord Brabant. De opening van de brug was op 20 juli 1964 en was de eerste 10 jaren een tolbrug. Op 1 juli 1975 is de brug overgenomen door Rijkswaterstaat.

klik op de foto voor vergroting

Links van de brug ligt het Haringvliet en rechts het Hollandsch Diep. In de zomermaanden wordt de brug regelmatig geopend voor de recreatievaart. Maar dat geeft vaak een hoop stress en narigheid omdat het verkeer op de A29 die over de brug loopt op werkdagen enorm druk is. Zeeland en Noord Brabant zijn maar vanaf twee kanten te bereiken vanuit Zuid Holland. En er passeert ook heel veel vrachtverkeer wat op weg is naar Antwerpen. Ook op deze zondag gaat de brug weer open voor een aantal zeilboten.. ik had mazzel was ik was vlak daarvoor het brugdeel al gepasseerd.

klik op foto voor vergroting

Ik heb de brug bij de Volkeraksluizen bereikt… Aan de Brabantse zijde van het Volkerak ligt het schutsluizen complex in de Volkerakdam. Deze sluizen werden aangelegd ten behoeve van het drukke internationale scheepvaartverkeer op de route van Antwerpen naar Rotterdam. De sluizen behoren tot de grootste voor de binnenvaart in West-Europa. Aanvankelijk werden er twee schutsluizen gebouwd, waar in 1968 al 170.000 schepen passeerden. Vanwege het sterk groeiende scheepvaartverkeer op de Schelde-Rijnverbinding moest er een derde sluis komen. Deze was in 1977 gereed. Het complex omvat ook een sluis voor plezierjachten. Rijkswaterstaat heeft op het grondgebied van Willemstad een uitkijktoren gebouwd.

klik op foto voor vergroting

Ik ben dus nu in de provincie Noord Brabant aangekomen. Direct na het sluizencomplex loopt mijn route plotsklaps door een fraai bos gedeelte , ik passeer er ook een waterpartij die het zwanenwater wordt genoemd. Het is geen natuurlijk bos dat zie ik gelijk aan de inrichting. Zo nu en dan staan er bankjes langs de paden en ik kom zelfs een picknick tafel aan de bosrand tegen.

klik op foto voor vergroting

Vanuit het bos gedeelte wandel ik vrij snel over een asfaltweg en ik nader het vestingstadje Willemstad.

klik op foto voor vergroting

Ik passeer een grote parkeerplaats vol met auto’s met veelal witte nummerplaten … vakantietijd, best wel veel vakantieparken in deze regio, dus zijn er een hoop toeristen hier naar toegekomen op deze zonnige zondag. Ik passeer nog een Belgisch militair ereveld nabij een rotonde en hier vandaan gaat mijn route het vestingstadje binnen. Glimlachend passeer ik het havenhoofd .. leuk zeg .. herinneringen komen weer op in mijn hoofd.. hier was ik jaren geleden ( 1985 ) met drie Marine scheepjes op bezoek. De Marineleiding noemde het in die dagen “Binnenlands vlootbezoek ” Met drie P-Boten …. Freyr, Hadda en Bulgia lagen wij toen ook aangemeerd net als de witte jachten nu , vlak naast het stadhuis. De omgeving oogt gelijk als al die jaren geleden.

klik op foto voor vergroting

Midden op het haven plein staat het prachtige stadhuis van Willemstad. Zo fraai te pronken en duidelijk heel goed onderhouden. Geschiedenis : in 1587 machtigde prins Maurits de plaatselijke Magistraat een bedrag van 2400 carolusguldens op te nemen voor de bouw van een stadhuis. Daarnaast schonk hij 600 guldens, onder de voorwaarde dat hij delen van het gebouw mocht gebruiken als gevangenis en voor opslag van munitie. Heel bijzonder is de toren, met open pui en stergewelf. Inmiddels 12 kilometer op mijn Garmin dus ook tijd om maar even te gaan rusten … Bij het restaurant Bellevue , pal naast het fraaie stadhuis bestel ik koffie en appelgebak .. natuurlijk met slagroom … op een vol terras.

klik op foto voor vergroting

Na de rust vervolg ik mijn weg en loop vervolgens over prachtig aangelegde wandelpaden op de vroegere stadswallen. Hier ga ik in de fout … mis een markering maar maak mij er niet al te druk om … na een kleine 30 minuten wandelen ben ik plotsklaps met een lus weer terug op het haven plein .. oeps afslag gemist dus waarschijnlijk ….

klik op foto voor vergroting

Maar echt vervelend vond ik dat lusje niet … want dan had ik immers niet dit bovenstaande plaatje kunnen maken ! Wat een prachtig beeld zo boven op de vestingwal. Een prachtige Hollandse lucht en een even zo fraaie molen rechts boven aan de dijk … Als bezoeker kun je er best wel enkele uren vertoeven .. zeker op zo’n fraaie zomerdag als vandaag. Want Willemstad heeft nog veel meer mooie bezienswaardigheden …, een Arsenaal; vroeger dus een opslagplaats voor allerlei wapentuig, D’ Orangemolen ;  een stenen korenmolen uit 1734 ( rechts boven op de foto ) Koepelkerk ; een achtkantige kerk midden in Willemstad gelegen.

klik op foto voor vergroting

Na de route dwars door Willemstad wordt het allemaal even anders. Lange kale stukken asfaltweg sturen mij de richting van het Fort De Hel op … hoe toepasselijk die naam … ‘k weet niet wie die naam bedacht heeft maar het paste precies bij het route gedeelte naar Oranjeoord. Lange kale asfaltwegen met links en rechts enkel heel grote landerijen waar van alles en nog wat op verbouwd wordt. Het voelde even in het midden van nergens.

klik op foto voor vergroting

Die naam van het volgende dorp welke ik tijdens mijn route passeerde had ik zelf ook wel kunnen bedenken. Ik had zeker 6 km niemands-land bewandeld toen ik plots via de enige dorps weg in Helwijk ? haha aankwam. Het enige opvallende “incident” was de ontmoeting met een clubje sier-kippen welke ik langs de weg tegen kwam … bij mijn naderen rende ze plots op mijn af … ho-ho-ho , riep ik tegen de enthousiaste groep …. ik ben jullie “baasje ” niet … Waarschijnlijk dachten ze dat er wat eten te halen was …. Maar gelukkig voor mij … net zo snel als ik het dorpje was in gelopen … bleek ik er plotseling ook alweer uit ….

klik op foto voor vergroting

Tweemaal links in 5 kilometer daar wordt een wandelaar niet echt vrolijk bij… uitgestrekte landerijen en af en toe een boerderij links en of rechts van de dijkweg .. nu en dan wat verdwaalde dagjes mensen op de fiets … en ja natuurlijk ,….. die wel … grote groepjes voorbij razend rijdende wielren cluppies , waar ik echt wel oplettend mee omging.

klik op foto voor vergroting

Net op het moment dat ik de route wat vervelend begon te vinden, loop ik plots een buurtschap Heijningen genaamd binnen. Nog iets verder in de smalle dorpsstraat kan ik mijn ogen niet geloven … een horeca onderneming .. langs de weg … waarschijnlijk ook de enige in deze regio ? … want er staan fietsen en auto’s geparkeerd voor de deur. Een gezellig terras vol met passanten .. dus .. aansluiten en lekker gaan rusten … een oase bleek even later .. een heel gezellig beheerders echtpaar die met alle klanten en passanten een babbeltje kwamen maken.. “ouderwets gezellig dus ” .. na een 20 minuten rust ben ik weer opgestapt .. volgens de mensen hier heb ik nog 5 km te gaan naar Dinteloord.

klik op foto voor vergroting

Ik nader inderdaad na een uurtje wandelen door de polder Dinteloord …. in de verte achter een viaduct zie ik de silo’s van de gewezen suikerfabriek staan.. Ooit was het daar een bedrijvigheid van je- wel- ste …. nu jaren later in de vergetelheid …

klik op foto voor vergroting

Weer wat verder loop ik over een grote stalen ophaalbrug over de rivier De Dintel … De naam verraad het al …. dan moet Dinteloord toch echt dicht in de buurt zijn …..

klik op foto voor vergroting

Oeps … ik ben toch niet in Dallas beland … vlak voor ik de bebouwde kom van Dinteloord binnen wandel passeer ik een paarden manege … en wat voor één ? Een oprijlaan lang, zover als je kunt kijken ! Ongelofelijk en helemaal bestraat. Helemaal aan het einde van het stenen pad moeten ergens achter die bomenrij de woning en de stallen liggen ?

klik op foto voor vergroting

De kerkklok op het grote plein in Dinteloord geeft 16.18 als tijd aan. Na 28 km ben ik dus aangekomen in Dinteloord. Nog meer verrassingen voor mij wanneer ik hoor dat er hier vandaan een bus direct naar Rotterdam rijd. 16.25 zit mijn 9e etappe erop en stap ik op de bus terug naar huis. Achteraf een etappe met twee gezichten … het eerste gedeelte , zeg maar 14 km, waren erg mooi en zeker het stuk met de brug, de sluizen en vestingstad Willemstad. Nog twee etappes nu te gaan om in finishplaats Bergen Op Zoom te geraken … binnen kort wordt mijn verslag dus weer vervolgt ….

8e Etappe Floris V pad ‘s Gravendeel – Numansdorp 28 km

klik op kaart voor vergroting

Maandag 7 augustus 2017, ik pak de draad weer op met mijn tochten over het Floris V pad. In de Hoekse Waard wordt de wandelaar verrast door een open landschap van rust en ruimte. Langgerekte akkers bepalen het beeld met alleen aan de randen wat bebouwing. De polders worden begrensd door hoge dijken en dichte rijen populieren, essen of wilgen. Deze geven de erachter gelegen akkers de nodige beschutting. Ik had besloten om deze etappe pas te gaan lopen wanneer ik er echt van verzekert zou wezen dat het op die wandeldag prachtig weer zou wezen. Voor deze dag voor in de maand augustus was de weersvoorspelling voortreffelijk. Een buitentemperatuur van rond de 23 graden en een heerlijk zonnetje daarbij en weinig wind, kortom een prachtig weerbeeld om de uitgestrekte dijken en landerijen te doorkruisen.

start bij de Killtunnel

klik voor vergroting

Een beetje “on”- Fred’s …maar om 05.45 uur liep mijn wekker af en een uurtje later was ik op weg naar een bushalte bij de Erasmus Universiteit vlakbij mijn woonomgeving. Even na 07.00 stapte ik daar op de bus die mij naar Station Dordrecht reed , aansluitend een overstap op een bus die mij buiten Dordrecht bij de Kiltunnel bracht. Hier was ik bij mijn vorige etappe gestopt en kon dus nu weer mijn route gaan vervolgen. De Kiltunnel loopt onder de Dordtse Kil door en brengt het verkeer van de ene naar de andere oever en vlak daar achter ligt direct het plaatsje ‘s Gravendeel. De tunnel is in 1977 geopend en een groot deel van de exploitatiekosten worden vergoed door de geheven tolgelden. Fietsers en wandelaars betalen geen tol , dus ik kon zo vanaf de bushalte over het fietspad de rechter tunnelbuis in wandelen.

klik voor vergroting

Aan de andere zijde aangekomen kan de voetganger met een roltrap omhoog de tunnel verlaten. Boven maak ik een bocht naar rechts en passeer een oude watertoren en vervolgens ben ik bovenop een dijkweg beland , de Trekdamse Dijk en deze loopt naast de rivier Dordtse Kil. Het blauw in de lucht boven mij overheerst … dus het wordt zoals voorspeld een prachtige wandeldag. Even na 08.30 ben ik dan weer terug op de officiële route volgens mijn wandelboekje.

klik voor vergroting

De asfaltweg houd voor mij al erg snel op en volgens mijn routeboekje mag ik weer een groene grasdijk gaan betreden…, klimmen en klauteren, daar ben ik inmiddels gewend aan geraakt want in de vele etappes die ik inmiddels achter mij heb liggen moest ik ook al diverse malen over hekwerken heen klimmen om vervolgens weer verder met de voorgeschreven route te kunnen gaan.

klik voor vergroting

Boven op de grasdijk kijk ik wandelend uit op de rivier. Onderaan de dijk staan twee grote masten waarop lichtbakens zijn gemonteerd voor de passerende scheepvaart. Rijkswaterstaat gaat met de tijd mee want zo te zien werken de lichten op zon-energie. De Dordtse Kil is een getijde rivier en verbindt de Oude Maas met het Hollandsch Diep en vormt een belangrijke scheepvaartverbinding tussen de Rijn en de Schelde. Ook varen er veel zeeschepen van en naar Rotterdam en Moerdijk. foto inzet : halverwege de dijk ben ik naar beneden gegaan, mijn wandelschoenen werden kleddernat, in de vroege ochtenduren bleek het lange gras op de dijk nog erg nat.

klik voor vergroting

De passage over de grasdijk is bijna 3 km lang. Aan het einde kom ik uit bij drie dijkwoningen en ben ik in het buurtschap De Wacht aangekomen. Nog nooit van gehoord laat staan van gezien. Via een trap bereik ik de enige dorpsstraat die het gehucht bezit.. alles bij elkaar opgeteld denk ik dat er slechts 11 woningen aan weerszijde in het korte straatje staan. Dus net zo snel als ik er binnen gewandeld ben … net zo snel ben ik uit het zicht van het buurtschap verdwenen.

klik voor vergroting

Ik loop de open polders die de Hoekse Waard bezit binnen. In dit gedeelte van mijn route kruist de HSL (hoge snelheid lijn) spoorlijn het Floris V pad. De spoorlijn moet de treinreiziger snel en comfortabel van Amsterdam naar Rotterdam, Antwerpen, Brussel en Parijs brengen. Er zijn heel veel problemen geweest met de aanleg van het tracé HSL -zuid onder andere de route door het Groene Hart. En nog steeds wordt de spoorlijn niet gebruikt zoals bedacht en gepland was. De HSL -zuid raast dus ook door de Hoekse Waard. Gelukkig blijft de overlast voor de wandelaar van het Floris V pad beperkt, omdat de spoorlijn in dit gedeelte een tunnel in duikt.

klik voor vergroting

De Hoekse Waard heeft zo ver als je kijken kunt heel veel hectare landbouw. Er wordt van alles geteeld. Links van de weg passeer ik een groot aardappelveld. Ik zie in de verte een trekker met een sproei installatie door de aardappelplanten rijden… bij die aanblik doe ik zuchten hierbij … na het rooien later deze maand worden de aardappels in zakken verpakt en gaan ze naar de grote supermarkt ketens … die plakken er dan een sticker op … ; biologische teelaardappelen staat er dan op … pfff , laat me niet lachen…

klik voor vergroting

Ik kom bij een grote splitsing aan en heb ongeveer 10 km afgelegd. Hier gaan een tweetal kilometers over een lange hoge dijk met links en rechts mooie grote populieren bomen. Met zo’n zonnige dag als vandaag geven de bomen een heerlijke schaduw aan de passerende wandelaar. Op deze doordeweekse dag is het heerlijk rustig op de dijk rondom mij heen en er is in dit gedeelte nagenoeg geen verkeer.

klik voor vergroting

Op weg naar het plaatsje Strijensas loop ik over een hoge dijk langs grote groene akkers. Deze zijn opvallend omgeven door een fraaie bloemenrand. Er staan prachtige weidebloemen tussen. Ik ken lang niet alle soorten maar ontdekt er wel zonnebloemen en klaprozen in. Tijdens mijn hele tocht door de Hoekse Waard kom ik dergelijk bloemen randen langs vele akkers tegen.

klik voor vergroting

Een heel vrolijk gezicht met vele kleurtjes in het veld op een rij. Ik hoopte nog een boer op één van de akkers langs mijn route te treffen zodat ik kon vragen of er soms een reden is om dergelijk bloem-banen zo vlak naast de akkers aan te leggen ? Helaas trof ik niemand dicht langs mijn route aan die mij het antwoord hierop geven kon.

klik voor vergroting

Vlak voordat ik bij het dorpje Strijesas aankom wordt ik op een groene grasdijk op gewacht door een kudde schapen. Bij mijn naderen komen de dieren nieuwsgierig op mijn toe lopen. Éénmaal dichterbij hebben de schapen door dat ik niet de boer maar een toevallige passant blijk te zijn. Direct is hun nieuwsgierigheid verdwenen en ze lopen vlak voor mij de dijk weer af naar beneden.

klik voor vergroting

Aan het einde van de grasdijk tref ik de enige horeca onderneming die ik deze dag tijdens mijn tocht zou tegenkomen. Dat is het enige min-punt wat ik bij deze etappe kan vermelden. Heel erg opvallend het feit dat ik de hele dag tijdens mijn route door de Hoekse Waard nagenoeg geen horecagelegenheden ben tegen gekomen. Dat is erg jammer en zeker op zo’n zonnige warme dag. Gelukkig heb ik zelf drinken en broodjes mee dus wordt er tijdens deze tocht onderweg enkel gerust op houten bankjes in de natuur.

klik voor vergroting

Ik ben in het dorpje Strijensas aangekomen en passeer over de fraaie gerestaureerde ophaalbrug uit 1908. Strijensas ligt verborgen en lange tijd heeft er een veer gevaren naar het nabijgelegen Moerdijk in Noord Brabant. Maar dat is verleden tijd. De veerpont vaart niet meer en de hoofdwegen in de waard lopen via Strijen. Moerdijk ligt op veilige afstand.

klik voor vergroting

Het kleine dorp Strijensas heeft iets van het Franse platteland waar de klok is blijven stilstaan. Strijensas heeft zich genesteld achter het Hollandsch Diep. De bezienswaardigheid is de ophaalbrug uit 1908 met de uit 1649 stammende sluis waar ik als wandelaar over heen loop. Strijensas heeft de vaderlandse geschiedenisboeken gehaald door het feit dat hier in 1711 de Stadhouder van Groningen en Friesland, Johan Willem Friso, tijdens een oversteek bij slecht weer overboord sloeg en verdronk.

klik voor vergroting

Vlak na het dorp Strijensas kom ik lang de Sasseplaat. Een klein kunstmatig aangelegd natuurgebied. Vanaf een klein zandstrandje kijk ik op het Hollandsch Diep en aan de overzijde zijn de chemische fabrieken van Moerdijk zichtbaar. Middels een fraai aangelegd schelpenpad loop ik vervolgens een groter natuurgebied binnen ; Plaat van het Land van Essche genaamd.

klik voor vergroting

Op weg naar de Johannapolder raak ik enig zins verbaasd want nu volg ik een passage door een ruim ingericht en waterrijk gebied. Via houten bruggetjes en groene grasdijkjes loop mijn route slingerend langs een stenen uitkijktoren. Het zit vol met watervogels om mij heen … ik blijf verbaasd dat er op zo’n korte afstand van de Moerdijk met zijn chemische fabrieken, zo fraai ingericht natuurgebied ligt.

klik voor vergroting

Ook hier weer vele kleuren en struikgewas waar ik geen namen bij weet te schrijven, paars en geel overheersen. Maar met een zonovergoten blauwe lucht daarbij wil ik eigenlijk alles om mijn heen wel fotograferen. Nederland is echt mooi als je de plekjes maar weet te vinden. En juist met wandeltochten door heel het land kom je vaak op de meest mooiste plekjes terecht.

klik voor vergroting

Runderen in het wild … ook in dit gebied kom ik een kleine kudde tegen. Het is telkens weer een fraai gezicht om de dieren zo in de open natuur te kunnen ontmoeten. Op het moment van passeren zie ik dat de meeste dieren in de groep een beetje verkoeling zoeken in de schaduw van de bomen. Zo rond het middaguur is de temperatuur natuurlijk het hoogst in de zon.

klik voor vergroting

Aan het einde van dit waterrijke gebied loopt een riviertje wat waarschijnlijk in verbinding staat met het achterliggende Hollandsch Diep.

klik voor vergroting

Ik heb het “Laarzenpad” bereikt, volgens mijn routeboekje mag ik hier kiezen. Rechtdoor lopen en met een lus om dit natuurgebied, grenzend aan het Hollandsch Diep heen, of slingerend de route over het “Laarzenpad” te nemen. Ik kies voor het laatste. Er is weliswaar een waarschuwing op een bord dit gebied niet te betreden bij hoog water want dan blijkt het ontoegankelijk. Het woord Laarzenpad slaat dus op de drassige ondergrond die de wandelaar in dit stukje natuur kan tegen komen.

klik voor vergroting

Wat een groen om mij heen. Ik loop zeker twee kilometer over een zachte groene ondergrond met aan weerszijde weelderig groeiende struiken vol met paars kleurige bloemen. Het stikt hier echter wel van de grote vliegen , horzels genaamd, en daar ben ik niet blij mee want die kunnen vervelend steken. Juist doordat de ondergrond hier best wel drassig en de omgeving redelijk vochtig aanvoelt is het natuurlijk prima toeven hier voor muggen en vliegen. Af en toe springen er kleine kikkertjes voor mijn wandelschoenen uit het lange gras omhoog. Zo vlak naast het Hollandsch Diep loop ik toch maar dit gedeelte wat vlotter door… immers de wandelaar weet heel niet wat voor dieren je in dit struikgewas kunt tegen komen …

klik voor vergroting

Aan het einde gekomen van het moerassig groene gedeelte tref ik plots weer een trekkers veer. Dat is leuk en herkenbaar want in een eerdere etappe op het Floris V pad ben ik al eerder met een dergelijk pontje in de weer geweest. Je kunt als wandelaar zelf je oversteek over het water regelen.

klik voor vergroting

Met de slinger aan het wiel draai je het voetveer naar je toe. Ook hier weer moest ik volop aan het werk … lees slingeren aan het wiel … want toen ik aan de waterkant aan kwam lag het veer aan de overzijde van het kanaal. Vervolgens trek je het pontje naar je toe, stapt erop en door aan het koord te trekken ga je vanzelf over het water naar de andere zijde. Een praktisch en leuk systeem om het water over te steken. De pontjes die ik tot nu toe ben tegen gekomen en heb mogen gebruiken worden veelal door natuurorganisaties beheerd en bedacht. Vervolgens tref je er vaak sponsor namen op van bedrijven uit de omgeving die dit alles financieel haalbaar hebben kunnen maken.

klik voor vergroting

Augustus en droog zonnig weer, beter kunnen de boeren het niet treffen. Bedrijvigheid alom op de vele graanakkers in de Hoekse Waard. Het graan wordt met grote machines in rap tempo geoogst.

klik voor vergroting

De laatste 6 km in deze etappe vallen mij een beetje tegen… één en dezelfde lange dijk richting mijn finishplaats Numansdorp. Er is natuurlijk wel van alles zo links en rechts naast de dijk te zien maar er passeert ook opvallend veel gemotoriseerd verkeer. Er is geen voet of fietspad dus is het oppassen geblazen. Ook de buitentemperatuur is nu rond de klok van 13.30 uur het hoogst. Mijn flesje water in de rugzak is dan al snel leeg. Geen horeca langs de weg … maar niet getreurd .. ik passeer een groot woonhuis en juist op dat moment komt de eigenaar de dijk op lopen. Ik vraag hem of mijn waterflesje even bijgevuld kan worden. Uiteraard word mij toegeroepen en een moment later krijg ik weer een vol flesje aangereikt. Van het één komt het ander … direct komt er een gesprek op gang… hartstikke leuk. De bewoner verteld nog wat wetenswaardigheden over het gebied waar ik de hele dag inmiddels door heen heb gewandeld. Prachtig, ik bedankt hem nogmaals voor het vullen van mijn flesje en ga weer verder op weg voor de laatste drie kilometers van deze dag.

klik voor vergroting

Bijna half drie, Numansdorp heb ik na 28 km bereikt ! Dit jongste dorp van de Hoekse Waard lag aan de rand van Ambachtsheerlijkheid Cromstrijen. De dijk van de nieuwe Numanspolder werd vanaf 1642 de centrale plaats van het dorp. De Haven van Numansdorp was vroeger een belangrijk verkeersknooppunt. Vanuit de haven werd lange tijd een veerdienst naar Willemstad en de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden onderhouden. Na de openingen van o.a de Moerdijkbrug (1936) en de Haringvlietbrug in 1970 betekende dit de doodsteek voor de veerdiensten. De 8e etappe volbracht, de volgende etappe gaat van Numansdorp over de Haringvlietbrug naar het in Noord Brabant gelegen Dinteloord. wordt vervolgt …. 

Nijmeegse 4-daagse 2017

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Zondag 16 juli 2017 …., een jaartje wachten zit er weer op en de dag dat ik mij voor de 16 maal aan mocht melden voor een deelname aan de Walk Of The World… de Nijmeegse Wandel 4-daagse ! Al vroeg in de ochtenduren met de auto op weg naar mijn logeeradres in het Nijmeegse Dukenburg. Ik ben verwend en wordt inmiddels al vierdaagse edities lang met open armen ontvangen op mijn bed & breakfast adres … herberg Fortuin. Want juist een goed verzorgd en gezellig onderkomen in de vierdaagse stad zorgt er uiteindelijk voor dat je als deelnemer fris en fruitig alle dagen aan de start kunt verschijnen. Dit jaar een primeur … Rinus en ik gaan “gezien onze leeftijd ” voor de eerste keer starten op de reglementaire 30 km afstand. Ook broer Ton heeft zich voor deze afstand aangemeld !

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Na onze aanmelding is het tijd voor een jaarlijks terugkerend “familie”- kiekje … dat wil zeggen … allemaal familieleden van Marijke en Rinus, een familie waar ik inmiddels al jaren lang tijdens de 4-daagse voor een aantal dagen deel vanuit mag maken … Diverse mensen op deze foto nemen deel aan de verschillende afstanden die reglementair gelopen moeten worden.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Er waren ook deze editie weer wisselende starttijden op de vele afstanden. Waar broer Ton dus dagelijks met de bus richting het startterrein de Wedren werd vervoerd, reden daar en tegen Rinus en ik alle ochtenden op de fiets naar het startterrein in het centrum van de stad. Een prachtig ingericht bewaakt fietsenterrein stond al vroeg in de ochtend helemaal vol. Gelukkig finishten wij ‘s middags niet al te vroeg … zodat wij aan het einde van de middag ons vervoermiddel heel makkelijk terug konden vinden.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Geen scene uit ” Peppi en Kokki ” of  “Bonanza”  maar een leuk plaatje op 06.30 uur gemaakt in de bewaakte 4-daagse fietsenstalling ….

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Dag 1 …. we mogen van start … trappel trappel .. kunnen haast niet wachten. Broer Ton had een vroege starttijd en is al op weg als Rinus en ik aansluiten in de rij wachtende “30-tigers “.. Ook vandaag een primeur ; we gaan voor het eerst in de vierdaagse geschiedenis tegen de al jaren “vertrouwde” wandelroute richting in naar Elst en Bemmel wandelen… Deels ontstaan uit veiligheidsoverwegingen omdat de hulpdiensten bij calamiteiten heel moeilijk de dijk naar Oosterhout kunnen bereiken. Immers in de middaguren bij warm weer lopen de temperaturen heel snel op en de route vanuit Bemmel is dan veel beter en sneller voor de hulpdiensten eventueel bereikbaar.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Zodra wij over de Waalbrug Nijmegen hebben verlaten gaan we dus ditmaal niet rechtsaf richting Bemmel maar draaien we met een grote lus links af gedeeltelijk langs Lent en onder de viaducten van de spoorbrug en de nieuwe verbinding de Oversteek lopen we over de dijk richting Oosterhout. Bij het Oversteek viaduct houden Rinus en ik even stil. Een memorabele plek uit de tweede wereldoorlog want hier hebben geallieerde soldaten in 1944 een gewaagde “oversteek ” gemaakt. Precies op deze plaats is ter nagedachtenis hier een monument geplaatst … met op een stenenmuur de namenlijst van de soldaten en officieren die hier aan deel hebben genomen.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Nog ver voor het middaguur passeren we over de hoofdstraat het centrum van Elst. Naamgever van blauwe dinsdag, daar heeft deze gemeente zichzelf sinds vorig jaar tot omgedoopt. Nijmegen heeft al jaren de “roze woensdag “op dag twee bedacht , dus Elst kon niet achter blijven om een thema te bedenken … Prachtig blauw kleurt het centrum en het meest opvallend de fraaie blauwe banieren aan de grote kerktoren ! Net voor de doorkomst in Elst waren wij nog verrast met een heerlijk soepadres door Bill van Guluck die in Valburg langs de route stond.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Na de passage door Elst komen wij op een voor ons nieuw gedeelte op onze route van 30 km. Een kaal en sfeerloos industrie terrein. Rinus en ik zetten vraagtekens waarom een dergelijk stuk in de route voorkomt. Zeker twee kilometer slingerend wandelen over een asfaltweg langs grauwe grijze bedrijfsruimtes.. Net bij het verlaten van dit gebied grijpt Rinus zich ineens vast aan mijn schouder… oeps, er schiet als lijkt het een zweepslag een ontiegelijk pijnlijke kramp in zijn rechter kuitbeen. Rechts aan het einde van de weg is daar echter mazzel …. een verzorgingspost van brandweer Den Haag. Ik zie een massagebed naast het brandweer busje staan … en Rinus boft echt … er is een fysiotherapeut aanwezig en Rinus mag op het bed plaatsnemen ! Heel vakkundig wordt vervolgens de kramp uit het been weg gemasseerd en kunnen we opgelucht weer verder … dankzij brandweer Den Haag …. zo zie je maar weer dat “oude” collega’s altijd hulp zullen en kunnen bieden ! Toppertjes die “Hagenezen” …

klik op de foto voor vergroting

klik op de foto voor vergroting

Vlak voor binnenkomst op het finishterrein nabij het Faberplein in Nijmegen centrum treffen we Henk Minkman en onder andere de mannen Ronald en Timo ( 50km lopers ) bij Marijke. Ook dit is een foto momentje om vast te leggen… Weer wat later 16.10 zit de eerste wandeldag er op … de kop is er af …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Dag 2 voor de “Rollator-Boys ” .. een naam die ik bedacht heb omdat wij dit jaar voor het eerst op de “bejaarden” afstand van 30 km deelnemen. Een prachtig logo heb ik weer ontworpen voor onze wandelshirts van deze editie… en op onze rug prijken heel groot onze rugnummers voor dit jaar …. 32e deelname voor Rinus dit jaar en de 16e voor mijzelf. Onderweg krijgen we ook de nodige reacties toegeroepen van “oplopende wandelaars” die ons inhalen..

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Op weg naar Hatert loopt de route over een heel brede straatweg langs de universiteit terreinen en gedeeltelijk van het Radbout ziekenhuis Nijmegen uit. Aan deze weg ligt ook de brandweerkazerne van brandweer Nijmegen waarbij Rinus jarenlang deel van uit maakte en ook inmiddels zijn zoon Ronald zijn thuisbasis heeft. De OVD .. Officier van Dienst staat op een stoel bekenden en wandelaars warm toe te spreken en wanneer hij Rinus ziet aankomen is er direct een heel leuk welkoms woordje …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Ook al ben je dus met pensioen … bij de brandweer Nijmegen weten ze nog altijd “oud collega’s ” te waarderen en in het zonnetje te zetten …. da’s bij de Kon.Marine helaas wel anders ..maar dat terzijde … We houden dus even halt en zo kan Rinus even zijn “oude maten” de hand schudden …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Na ruim 8 km wandelen is “de brug” van Hatert bereikt. Ook hier een memorabel moment … Marijke “mijn 4-daagse Hospita” zit weer met koffie en broodjes ei met spek op een heel bekend en vertrouwd plekje langs de 4-daagse route. Jarenlang was dit een gezellig en vertrouwd rustpunt en dit jaar in ere hersteld ! Het is direct weer “vertrouwd” als ik aan kom wandelen en Marijke verwend mij direct met warme koffie en heerlijk belegde broodjes … echt een rustpunt waar je als wandelaar al ver van te voren naar uitkijkt ! Ook Henk Minkman zit al aan de koffie als ik op een stoeltje plaats mag nemen…

klik op de foto voor vergroting

klik op de foto voor vergroting

Alverna … een Omroep Max momentje rond de klok van 10.30 uur .. zo laat zijn wij hier nog nooit langs gekomen ..haha weer een “wen-momentje” op het 30 km parcours. Het doet echter niet af aan het feit dat er dus even op dit “nieuwe” 4-daagse feit geproost mag worden ! Een mens zou haast niet meer verder willen wandelen …. neen , een passender tekst bij dit plaatje …. “wij lopen om te rusten”.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Vlak voor Wijchen … een ontmoeting met “onze” 4-daagse Kanjer Bill !! Volgend jaar zal Bill waarschijnlijk ook weer aan de start verschijnen. Een goede gezondheid loopt als een rode draad mee in het 4-daagse gebeuren en als het even wat minder gaat moet je dat ook als ervaren wandelaar niet forceren. Bill heeft er goed aangedaan om een jaartje over te slaan om zodoende zijn gezondheid weer op peil te brengen… beter gezegd; de boog kan niet altijd gespannen staan… Waarschijnlijk treffen we Bill dus volgend jaar ook weer in ons wandel legioen !

klik op plaat voor vergroting

klik op plaat voor vergroting

Al eerder gememoreerd … verzorging tijdens de 4-daagse …. O zo belangrijk, ik ben echt verwend dat ik een vast logeeradres bij Marijke en Rinus Fortuin heb mogen vinden. Want met een goede en verzorgde vierdaagse gaat het wandelgebeuren op rolletjes… Marijke verwend de wandelaar met een heerlijke warme maaltijd aan het einde van je wandeldag. In de ochtenduren zorgt zij er met een ontbijt voor dat je weer fris op pad kunt gaan … Met andere woorden … een vijf sterren nominatie is hier beslist op zijn plaats !

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Aan het einde van de dag tref ik broer Ton op het finish terrein … het was een warme dag van rond de 30-31 graden .. best wel warm en het lijkt dan ook wel dat de 4-daagses er met het jaar door de klimaatverandering steeds warmer bij worden. Ton is niet zo van het “rusten” zoals ik vaak rust …. dus is hij vaak dan ook veel eerder aan de finish als dat ik het ben … ” leeftijdsverschil “ …, maar even zo goed zoeken wij elkaar alle dagen zeker op …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Dag 3 , de Zevenheuvelen route… vandaag loopt Ilse Ligtenberg met ons mee… hartstikke gezellig en altijd op dag 4 met haar man René Ligtenberg onze gastvrouw op de traditioneel laatste rust van de Nijmeegse 4-daagse in Malden. We stoppen op weg naar Mook net als in andere jaren in Malden bij het tuincentrum voor onze jaarlijks terugkerende “puddingbroodjes rust”. Terwijl wij iets eerder Nijmegen uit liepen in een stromende bui regen … gelukkig een kort maar hevige bui van 30 minuten…,  trouwens ook de enige regenbui in deze hele 4-daagse ! Éénmaal bij het tuincentrum konden de regenjassen en poncho’s weer terug in de rugzakken … en bleef het helemaal droog ..ook deze dag.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

In Mook aangekomen komt René Ligtenberg ons aanmoedigen en op onze soeprust maak ik kennis met een “nieuw” wandelmaatje. Deze dappere vierpoot wandelaar ( maatje van Marit Ligtenberg ) blijkt al snel een alle-mans vriend…. Dus een fotootje is hierbij wel op zijn plaats … Ook hier een splitsing van de 30 en 40 km routes, dus voor het eerst sinds jaren hoeven we niet meer de lus naar Plasmolen door en ook de Zwarte weg in Milsbeek gaan we dit jaar niet meer zien…

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Nu komen we in een kortere lus richting Groesbeek weliswaar ook over bergje van de “derde categorie ” en tijdens de passage op de top van de Biesselt … de organisatie claimt op een spandoek dat dit het hoogste 4-daagse punt is ….., maak ik een foto van Ilse en Rinus. Op deze plek zit ook een scheidingsgrens tussen de provincies Gelderland en Limburg … het plaatsje Mook ligt immers in de provincie Limburg.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Aangekomen 11.45 , in het centrum van Groesbeek … ook hier rijkelijk vroeg voor ons gevoel want op de 40 km route passeerden we hier nooit voor 12.30 uur. Een opmerkelijk fotomomentje … drie Horsten-broers …van de vijf , bij elkaar. Marcel en zoon Jasper staan nu al enkele jaren lang in de “kuil” van het dorpscentrum van Groesbeek op ons te wachten. Schoonzus Ellie moest helaas verstek laten gaan deze editie …, zij had geen vrije dagen meer van haar werkgever, maar is anders ook alle andere jaren langs de route aanwezig geweest.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Rond de klok van 13.30 hebben we Groesbeek inmiddels achter ons liggen en gaan we aan de beklimmingen op de Zevenheuvelenweg beginnen. Links en rechts in de bermen een gezellige boel en rijen met campers en caravans van familieleden die hun familieleden en kennissen komen aanmoedigen.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Op weg naar de laatste heuvel vlakbij de Canadese Begraafplaats krijgen Ilse en ik plotseling roze/paars kleurige gekookte eieren aangereikt… weer wat verderop staat familie van Rinus met kleinkinderen op ons te wachten om ons voor het laatste stuk aan te moedigen….

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

De “Kids-Club” is goed vertegenwoordigd deze vierdaagse langs de route en onder andere Noor, Nienke, Koen en Sam staan snoep en lekkers uit te delen aan de passerende wandelaars … in ruil voor een fraai vierdaagse aandenken die zij op hun beurt weer van passerende wandelaars krijgen …. speldjes en stickers ..

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Bij de kids-club horen natuurlijk ook trotse Mama’s en Oma …. die moedigen natuurlijk langs de lijn ook de “mannen” aan ….

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Zo’n groep’s foto kun je natuurlijk leuk “foto-shoppen” en dan krijg je een leuke “nep” advertentie over gezicht creme van kruidenier het Kruidvat ….

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Indrukwekkend .. elk jaar weer opnieuw. De Canadese Begraafplaats aan de Zevenheuvelen weg. Elk jaar als ik het passeer loop ik net als zovele andere wandelaars het terrein op en even stil te staan in gedachten. Alle militaire groepen en politie pelotons houden hier even halt en er worden kransen gelegd ter nagedachtenis aan alle gesneuvelde militairen in de oorlog.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Na de passage in Berg en Dal komen we weer terug in het Nijmeegse feestgedruis… ik hoor in de verte doedelzak klanken … en in een tuin voor een woonhuis staat een doedelzakkorps er lustig op los te spelen. Juist passeert er een peloton Engelse militairen… ik kon niet achter de emblemen achter halen van welk onderdeel zij waren … ik dacht dat het een peloton uit Wales betrof … maar de groep kon echter bij het passeren de verleiding niet weerstaan , hielden halt en dansten en er meteen lustig op los …. ! Prachtig om mee te maken … Weer een voorbeeld hoe de Nijmeegse 4-daagse verbroedert.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Het moet niet gekker worden denk je dan … nou dat kan wel hoor want enkele straten verderop lopen we de Groesbeekse Dwarsweg binnen. Daar breekt echt een “buren festijn” los. Wat een onthaal voor je laatst te lopen kilometers voor deze derde dag … door het enthousiasme en het gezang wat los barst vergeet elke wandelaar zijn laatste pijntjes in de voeten en zingend en lachend lopen we de straat weer uit …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Dag 4 … het zit er alweer bijna op … vandaag start ik met broer Ton. Rinus loopt later vandaag met de brandweer collega’s en zoon Ronald de finale op de Anna-straat, Ton had een vroege start ticket dus geruild met Rinus zodat hij wat vroeger op pad kon gaan en daardoor op tijd voor het defilé met het brandweer detachement in intocht kon gaan lopen. Wij waren rond 07.30 op weg voor de laatste 30 km van deze 101-ste vierdaagse op bovenstaande foto krijgt Ton zijn laatste scan momentje voor deze vierdaagse.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Op weg naar Overasselt, opnieuw prachtig wandelweer en de buitentemperatuur is perfect zo rond de 23 graden … warm zat. Ook hier weer een nieuw stuk parcours vandaag in de route. We hoeven enkel de dijk na Overasselt maar af te lopen … de 40 km lopers gaan hier nog rechts af via het viaduct over de Maas naar het dorp Linden en vandaar naar Beers en Cuijck. Die hele lus ga ik dit jaar dus missen met daarbij de passage over de brug in Cuijck. Maar daar komen weer andere leuke delen in het parcours voor terug. Wij gaan op het einde van de dijk links naar Heumen en daar direct de rijksweg naar Malden op !

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

De allerlaatste en gezelligste rust van de Nijmeegse 4-daagse … op de Rijksweg in Malden bij de familie Ligtenberg. Het is daar altijd heerlijk toeven en het is dat je weet dat er 10 km verderop nog gefinisht moet worden maar anders blijft de wandelaar hier gewoon de rest van de dag zitten. Ilse en Rene en dochter Marit Ligtenberg zijn elk jaar weer bijzonder gastvrij en heb niet het lef om zonder gedag te zeggen er voorbij te lopen ….  nou dat willen wij toch zeker niet … Als ik met Ton aan kom wandelen zitten zelfs Harry ( 40 km ) en Rinus ook nog te rusten bij de oprit van “Villa Eet-Café Ligtenberg”. We worden weer volop van een “natje en een hapje” voorzien …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Ik heb als verrassing een “heuse 4-daagse” prijslijst voor de Ligtenbergers ingelijst en al bij mij in mijn rugzak …. wonderwel heeft de glasplaat het 4-daagse geweld overleefd …. Ilse, René en Marit weer super bedankt voor de gezellige sfeer en verzorging tijdens ons bezoek … en een oproep voor moeder Ilse … ; volgend jaar gewoon meelopen hoor , want we hebben jou deelname en gezelschap op dag 3 enorm gewaardeerd !

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Weer wat later begin ik aan de laatste 8 swingende kilometers over de St Annastraat. Het kruispunt met de “beroemde” politieagent trilt op zijn voegen ! Wat een daverend welkom is dit elk jaar toch weer. Ik moet deze intocht dit keer zonder wandelmaatje Ineke beleven. Zij zal dit jaar beslist achter mij gaan finishen.. immers zij loopt op de 40 km afstand… Op een zonovergoten St Annastraat loop ik glimlachend en met volle teugen genietend mijn laatste kilometers …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Even na 16.00 is mijn finish dan een feit … ik heb mijn 16e kruisje binnen ! En mijn eerste 30 kilometer 4-daagse zit erop … Terug kijkend is de route van de 30 km mij enorm meegevallen. Vooraf hadden we de gedachten dat deze afstand errug saai zou wezen … niets is minder waar. Ook op deze afstand hebben wij net zo veel schik ondervonden als in de voorgaande jaren op de grotere afstanden. En nog een schrale troost … ook de 4-daagse “vergrijst” want er wordt in de wandelgangen gefluisterd dat de 30 km afstand vanaf volgend jaar de meeste deelnemers gaat tellen ??

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

En kan finishen tweemaal in de Nijmeegse 4-daagse ??? Jawel hoor want ruim een half uur nadat ik gefinisht was kwam ik toch nog wandelmaatje Ineke op het bomvolle finish terrein tegen. Ook zij heeft de 4-daagse net als mijn broer Ton en al mijn andere wandelvriendinnen en vrienden uitgelopen .. Allemaal nogmaals gefeliciteerd van af deze zijde … En ja net als vorig jaar mocht dus eigenlijk een finishfoto met Ineke ook dit jaar niet achterwege blijven … dus zijn wij beiden even later alsnog voor een finishfoto over de finishlijn gaan stappen … een verslaggeefster van een lokale televisie zender snapte er niets van .. tweemaal finishen vroeg zijn zich verbaasd aan Ineke af ?? Lachu toch ….

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

En de groep 4-daagse foto van editie 2017 … van de wandelaars op de diverse afstanden. Jammer dat broer Ton en Rinus ontbreken op de foto maar beiden waren tijdens deze opname elders in het feestgedruis op de finishplaats de Wedren …. Bij goede gezondheid komt er wellicht volgend jaar een 17e kruisje in beeld …. we wachten het weer af !

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Op het logeer adres wordt vrijdagavond de 4-daagse vlag gestreken en weer voor een jaar lang opgeborgen in de linnenkast …

Haring en Bier wandeltocht 2017 Vlaardingen

haring en bier tocht 2017

Het moest er natuurlijk een keer van komen .. zoveel over gehoord en volgens velen de gezelligste wandeltocht van Zuid Holland ! Zaterdag 3 juni was het dan zover , ingeschreven met broer Ton en wandelmaatje René Schuurink. In alle vroegte , zeker voor René, met OV naar Vlaardingen gereisd. In Star Bucks op Centraal Station Rotterdam rendez-vous en vervolgens samen het laatste stukje eerst met de Metro naar Station Vijf-sluizen nabij Vlaardingen en vervolgens het laatste stukje met de bus naar de West Havenplaats. Eenmaal uit de metro direct dolle pret … naar boven kijkend onze eerste schrik …,vet grijze regenlucht naderde met fikse snelheid ons wandelgebied … even commotie welke buslijn ons naar de start in het centrum van Vlaardingen kon brengen…. nota-bene een Groningse chauffeur op een stadsbus van de RET bracht redding en zette ons slechts drie haltes verder af nabij de startlocatie .. gelukt , we waren op tijd aan de start verschenen. Echter de regen kwam inmiddels met bakken naar beneeeeee … o jee als dat maar goed komt dachten we nog  …

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

De route kaart en op deze tocht zijn er twee afstanden te lopen namelijk 15 of 25 km. We blijven tijdens de hele tocht op het grondgebied van de gemeente Vlaardingen.

start in regen

klik op foto voor vergroting

Uit de bus was het even schrikken … de grijze lucht die zo plotseling boven onze hoofden was verschenen liet er geen twijfel over bestaan .. kort maar krachtig zou gelukkig even later blijken ,want we hadden nog maar net het centrum van Vlaardingen verlaten of de lucht klaarde weer razendsnel op en werd het droog. Direct wat straten verderop was de eerste leuke verrassing van deze wandeltocht … passage dwars door een fraaie kerk .. de deuren wagen wijd open en langs de houten kerkbanken gingen we aan de andere zijde de kerk weer uit.. links en rechts stonden enkele info borden opgesteld waar de geschiedenis van deze kerk op te lezen was …

langs de Waterweg

klik op foto voor vergroting

Wat slingerend door enkele fraaie oude stads-straatjes en een fiets/wandeldijk langs een volkstuinencomplex komen we al snel buiten het centrum van Vlaardingen terecht. Inmiddels hebben we het fietspad langs de Waterweg bereikt en René heeft mij hier met broer Ton op de foto vast gelegd ! Voordeel als je met wat meerdere wandelaars aan een tocht deelneemt… dubbel zo leuk dat je dan zelf ook eens op een foto tevoorschijn komt !

Oeverbos

klik op foto voor vergroting

De eerste rust en nota bene op een favoriet plekje van mij … het Restaurant Oeverbos. Het Oeverbos is bij heel veel mensen in de regio een begrip. Je kunt er vooral zomers heerlijk op het terras vertoeven en het grenst direct aan de Nieuwe Waterweg. Vanaf het terras zie je regelmatig grote zeeschepen passeren opweg naar Rotterdam of terug naar zee richting Hoek van Holland. Ook wel met een trieste gedachten hierbij … het restaurant moet namelijk binnen niet al te lange tijd verdwijnen ! Precies op deze plaats hebben stomme beleidsmakers van de provincie besloten op deze plek de Blankenburg tunnel aan te gaan leggen. Al jaren wordt er over de precieze locatie gesteggeld tussen omliggende gemeentes en het provinciebestuur. Onlangs is er een besluit genomen .. en jawel hoor , precies op de plek waar dit fantastische eethuis al heel lang gesitueerd ligt !! Juist door zijn ligging , komen er vele wandelaars, fietsers en dagjes mensen graag naar toe .. en uitgerekend onze wandeltocht komt hier dus tot mijn verrassing ook langs… Nou, Ton drukt deze foto´s af … koffie met gebak .. op al onze wandeltochten steevast een terugkerend onderdeel …

wijnboerderij

klik op foto voor vergroting

Na de rust gaan we vrolijk verder en passeren we even later een fraaie wijnboerderij. Het hek is dicht dus kunnen we helaas niet even een kijkje gaan nemen. Naast de ingang staat een groot deksel van een wijnvat met een Duitstalige tekst erop …Het is inmiddels helemaal droog geworden , en de vooruitzichten zijn prima , het zal de rest op deze wandeldag verders droog blijven !

stempelpost twee

klik op foto voor vergroting

We hebben inmiddels de `oude spoorbaan` Rotterdam – Hoek van Holland gekruist en overgestoken. De spoorbaan wordt momenteel omgebouwd en vanaf september dit jaar gaan er metro-stellen over het tracé rijden en heeft Rotterdam er dus een `nieuwe`metrolijn naar Hoek van Holland bij. Via de Zuidbuurseweg een wildrooster en over twee houtenbruggetjes bereiken we door een fraai stukje natuurgebied het paviljoen de Krabbeplas. Ook hier weer een gezellige sfeer van vele medewerkers en we houden halt bij stempelpost twee. Een medewerker van de post wil dolgraag met Ton en René op de foto .. en helemaal graag als we hem vertellen dat we de foto later zullen op sturen naar de wandelsite van de organisatie. Ook hier weer hoe opvallend enthousiast al deze vrijwilligers het ons wandelaars naar de zin maken. Heel even zijn op dit punt de deelnemers van de 15 km er ook even bij .. maar wat verderop na deze tweede rust is er weer een splitsing op de route en gaan wij weer een extra lusje lopen ….

stempelteam

klik op foto voor vergroting

Na ongeveer 16 km wandelen wacht ons een volgende verrassing … en wat voor één ….. volgens een bordje in het gras nadert de nietsvermoedende wandelaar Checkpoint Charlie … stempel post drie op onze route … we worden opgewacht door een heel `stoer` en uiterst secuur werkend stempel-team. Hier durft een wandelaar echt niet zo maar door te lopen zonder een confrontatie met deze bikkels aan te gaan …. Er wordt `gestempeld`dat het een lieve lust is.. niet alleen in het routeboekje .. geen ledemaat is veilig en wordt met uiterste precies-sie van een fraaie stempel voorzien !

stempel op been

klik op foto voor vergroting

Pas wanneer we alle drie gestempeld zijn mogen we onze weg vervolgen …

groepstempel foto

klik op foto voor vergroting

Ik heb al vele vele stempelposten bij mijn vele wandeltochten mee mogen maken … maar deze post zal mij lang blijven heugen haha, dus ik kon het niet laten om na verkregen toestemming `exclusief` met deze stempel-laar-sters op de foto te gaan !

Bruine beerpad

klik op foto voor vergroting

We vervolgen onze weg en zijn met een grote lus door een bos gedeelte van de Broekpolder beland. Leuke namen hebben de fraaie zandpaden in dit gebied gekregen.. Het zonnetje is inmiddels boven onze hoofden verschenen als René en Ton op bovenstaande foto het Bruine beerpad uit komen lopen…

rust Scouting

klik op foto voor vergroting

De derde rustplaats is bereikt … op het terrein van de scouting. Ook hier weer opmerkelijk goed georganiseerd. Prachtige houten tafels en banken waarop heerlijk gerust kan worden. In een grote cirkel allerlei kramen waar allerhande etenswaren `verhandeld`worden. Broodjes haring, broodjes gezond en broodjes beenham .. werkelijk waar prima verzorgd en tegen heel schappelijke prijzen ! Ook hier gaat de opbrengst naar `goede`doelen. We rusten in een heerlijk warm zonnetje en ook hier weer komen vrijwilligers gezellig een praatje maken en vragen of wij het nog steeds naar de zin hebben .. Dit is echt formidabel voor elkaar!

groen langs pad

klik op foto voor vergroting

In het laatste traject op weg naar de finish in Vlaardingen passeren we nog enkele mooie groene borders vol met Klaprozen en blauwe Korenbloemen. Aan het roestbruine zand op de wandelpaden kun je zien dat dit nog maar pas allemaal is aangelegd. Puik stukje hovenierswerk !

finish

klik op plaat voor vergroting

Even voor 16.00 uur zijn wij terug op een zonovergoten Westhavenplaats midden in het centrum van Vlaardingen. Aan de finish krijgt de wandelaar een heerlijke haring uitgereikt als hij/zij dat wil en is het één en al gezelligheid met live muziek op het plein. De tocht is ooit 8 jaar geleden bedacht door een groep vrienden ( het Blauwe Vaasje ) die de Nijmeegse 4daagse gingen lopen. Bij terugkomst werd het plan opgepakt om in Vlaardingen ook een mooie, leuke maar vooral gezellige wandeltocht te gaan organiseren. Een club enthousiaste Vlaardingers die hun liefde voor de stad en hun liefde voor het wandelen willen combineren met een leuk feestje ! Wat acht jaar geleden begon met een bescheiden wandeltocht met een aantal van 150 deelnemers is inmiddels uitgegroeid tot een waar evenement, met deze editie bijna met 2000 wandelaars !!

laatste deelnemers

klik op foto voor vergroting

Vlak voor de eindtijd van 17.00 uur worden de laatste deelnemers feestelijk binnen gehaald !!

bedankt

klik op plaat voor vergroting

Wat een fantastisch gezellige en buitengewoon goed georganiseerde wandeltocht is dit. Ik weet één ding heel zeker beste mensen … volgend jaar zal ik zeker bij goede gezondheid opnieuw aanwezig zijn bij de Haring en Biertocht 2018. Zet de datum gerust in jullie agenda … de eerste zaterdag van de maand juni ! Beste Organisatie , toppie en dank jullie wel voor deze fantastische wandeldag !!!

7e etappe Floris V pad Dordrecht Stadspolders – ´s Gravendeel 25 km

etappe 7

klik op plaat voor vergroting

Op donderdag 11 mei 2017 de draad over het Floris V pad weer op gepakt en inmiddels aan alweer de zevende etappe begonnen. Het laatste traject door het Groene Hart gebied en de route ging vanaf het treinstation Dordrecht Stadspolders ( daar was ik immers vorige keer gestopt ) naar ´s Gravendeel en dat dorpje ligt in de Hoeksewaard. Ik blijf het heerlijk vinden om op doordeweekse dagen wandeltochten te maken. Heerlijk rustig op de wandelpaden waarover ik loop , maar het meest opvallende is dat al die nare wielren-groepen weg blijven. Irritatie op plaats nummer 1 voor mij en vele andere recreanten, want vooral op weekend dagen suizen die groepen ongehoord en heel breed slingerend over de paden om je heen en zorgen voor levensgevaarlijke situaties. En als je de heren wat na roept … krijg je nog een grote mond toe !

opweg

klik op foto voor vergroting

Een klein kwartiertje loop ik parallel vanaf het treinstation onderlangs de spoordijk over een voetpad slingerend richting de rivier Het Wantij , dat water grenst aan de Dordtse Biesbosch. Ik heb de Noord Bovenpolder bereikt en met een grote boog loop ik bovenop een dijk naar een landpunt Kop van ´t Land genaamd. De lucht boven mij breekt helemaal open, het zonnetje is er al vroeg bij en het beloofd dus een mooie wandeldag te worden.

Nieuwe Merwede

klik op plaat voor vergroting

Aangekomen bij het Kop van ´t Land. Hier gaat een auto/fiets/voetgangers veer over de rivier de Nieuwe Merwede.

Schorren

klik op plaat voor vergroting

Langs de Nieuwe Merwede ligt een strook buitendijkse gronden. De rivier is hier wel zeshonderd meter breed, maar dat valt slechts af en toe op. Het voetpad gaat vanaf hier door hoge , dichte vegetatie.

grienden

klik op foto voor vergroting

De buitendijkse strook is bijzonder nat en wordt doorsneden met vele kleine geulen Het pad leidt door enkele nog onderhouden grienden, wilgenbos, riet en nat grasland waar wat koeien op staan te grazen. Ook tref ik er enkele rivierduintjes.

flora

klik op foto voor vergroting

De grienden en wilgenbossen die ik passeer worden nog goed onderhouden. In de grienden en in het wilgenvloedbos komen meer dan zeventig verschillende soorten wilgen voor.

flora lang pad

klik op foto voor vergroting

Na afsluiting van het Haringvliet is de Biesbosch op weg naar een nieuw natuurlijk evenwicht, maar volgend jaar gaan de schuiven op een kier en zal er weer een grote verandering in dit stroomgebied gaan plaats vinden, zoet en brak water zullen opnieuw voor veranderingen gaan zorgen. De beperkt aanwezige getijdenbeweging zorgt voor een speciale flora in dit gebied. Zo tref je er grote velden wilgenroosje, kattenstaart,fluitenkruid en springkruid. Meest opvallend is de spin-dotter die in het voorjaar hele gebieden geel kleurt.

Zuidplaat

klik op foto voor vergroting

Ik bereik het gebied de Zuidplaat genaamd. Dit herken ik direct tot mijn verbazing.. over dit gedeelte heb ik ooit eens een wandeltocht , de zuurkooltocht , van een Dordtse wandelvereniging in het hele vroege voorjaar gelopen … pfff recht toe recht aan … nu alles groen is aan bomen en struiken ziet er het allemaal wat vrolijker uit … echter de polderwegen blijven vervelend recht en lang … tot overmaat van ramp blijkt het `thee-huis` waar ik volgens mijn route boekje een rust had kunnen maken ook nog eens gesloten op deze donderdagmorgen..

Elzen natuurgebied

klik op foto voor vergroting

Gelukkig heb ik broodjes mee in mijn rugzak en even later wanneer ik het fraaie natuurgebied de Elzen bereik besluit ik hier op een bankje te gaan rusten. Inmiddels heb ik al meer dan 12 kilometer afgelegd. De broodjes waren heerlijk en na 20 minuutjes rusten besluit ik verder te gaan. Lopend over een graspad en langs een vaart passeer ik fraai bloeiende meidoornstruiken.

polder

klik op foto voor vergroting

Na het natuurgebied de Elzen kom ik in een heel kaal ogende polder terecht. Kan ik vast wennen bedenk ik mij als ik in de vervolg etappes later de Hoeksewaard zal moeten door kruisen. Deze polder beslaat het binnendijkse gebied tussen de Wieldrechtse Zeedijk en de dijk van de Nieuwe Merwede. Door de aanlag van de Nieuwe Merwede 1850-1886, kwam het land precies tussen de twee dijken in de luwte te liggen. De pachters hadden hun woning op een heuvel staan en deze zijn nog steeds aanwezig. Het landschap is heel open en wordt alleen begrenst door hoge dijken. Akkerbouwers bewerken er regelmatig hun grond.

wegopbreking

klik op plaat voor vergroting

Ik laat de kale polder achter mij en moet vervolgens een spoorwegovergang kruisen en via een tunnel onder de A16 door wandelen. Op de dijk aangekomen die mijn route richting de Dordtsche Kil doet lopen tref ik een verrassing …. een groot hek verspert mijn weg … maar een loopspoor aan de rand van de dijk bij het hek verraad  dat er meerdere passanten om het hek heen zijn gestapt .. dus ik volg hun voorbeeld en gok er maar op dat ik op deze weg mijn route kan vervolgen.

Dordtsche Kil

klik op plaat voor vergroting

Opnieuw een rivier bereikt die mijn route kruist op het Floris V pad … de Dordtse Kil. Deze getijde rivier verbindt de Oude Maas met het Hollandsch Diep en vormt een belangrijke scheepvaartverbinding tussen de Rijn en de Schelde. Op de Dordtse Kil varen ook veel zeeschepen van, naar en tussen Rotterdam en Moerdijk. De bocht in het kanaal zou volgens een legende ontstaan zijn door twee norse reuzen die de opdracht hadden gekregen om het kanaal te gaan graven. De één begon bij Dordrecht te graven de ander bij het Hollandsch Diep. Na zeven jaar bleek dat ze niet recht tegenover elkaar uit kwamen. De ene reus werd zo boos dat ie de ander met een houweel een doodsklap gaf. Nors gravend maakte hij het werk af en verbond beiden stukken kanaal met een bocht !

tunnel

klik op plaat voor vergroting

Over de kanaaldijk bereik ik de Kil-tunnel. Via een taludtrap bereik ik de ingang van de tunnel. Deze tunnel werd in 1977 geopend en brengt het verkeer van de ene naar de andere kant van de oever. Een groot deel van de exploitatiekosten wordt vergoed door tolheffing. Ook de hogesnelheidsspoorlijn gaat via een tunnel onder de Dordtse Kil door. Een echt voetpad is er niet maar via het fietspad bereik ik de andere kant en kan met een roltrap weer omhoog.

Gravendeel

klik op plaat voor vergroting

´s Gravendeel ligt aan de andere zijde van deze tunnel. Ik heb de Hoekse Waard bereikt ! Inmiddels op dit punt 193 kilometer in zeven etappes afgelegd. In Gravendeel ben ik weer op de bus naar huis gestapt. Binnenkort zal ik dus weer met het OV naar ´s Gravendeel afreizen om aan de 8e etappe te beginnen ; van ´s Gravendeel naar Numansdorp. wordt vervolgd ….

6e Etappe Floris V pad Kinderdijk – Dordrecht Stadspolder 25 km

pont over de Lek

klik op foto voor vergroting

Zaterdag 22 april 2017, ik vervolg mijn tocht over het Floris V pad. Inmiddels al over de helft van de totale afstand Muiden – Bergen op Zoom. In alle vroegte met het OV ( Metro + Bus ) vanuit huis naar Krimpen ad Lek gereisd daar was ik immers met mijn vorige etappe gestopt. De pont bracht mij over de rivier de Lek naar het aan de overzijde gelegen Kinderdijk. Hier pak ik de draad weer op…

molens Kinderdijk

klik op foto voor vergroting

De Alblasserwaard ligt ingeklemd tussen de Lek, Noord en Merwede.Deze rivieren vormden een bedreiging voor het laaggelegen land. Omdat de afwatering voor problemen zorgde, werd in 1277 op initiatief van Graaf Floris V ! en de Hollandse ambachtsheren een ringdijk om de waard aangelegd. Rond 1740 zijn negentien molens gebouwd die de Alblasserwaard droog moesten houden. De molens van Kinderdijk zijn van het type `grondzeiler`. Dat betekent dat de wieken tot op de grond reiken. Het unieke complex van molens, boezems en sluizen bij Kinderdijk is in 1997 op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Mijn route loopt dwars over het asfaltpad tussen de molens door.

lente in de polders

klik op foto voor vergroting

Als laatste passeer ik om een fraaie wip-watermolen heen waar zo vroeg op deze morgen al een grote rij toeristen zich staan te verdringen om de molen van binnen te mogen bezoeken. Ik verlaat het molengebied en ben in middels op een graskade aangekomen. Het word weer klimmen en over opstappaaltjes kan ik mijn weg vervolgen. De lente is inmiddels volop aangebroken, tot mijn verbazing zie ik in een groot stuk polderland langs de graskade al hele groepen ganzen families met jonge gansjes… da´s wel erg vroeg in het voorjaar bedenk ik mij. Ik stop met het tellen van de jonge diertjes .. maak een foto op behoorlijke afstand en wandel weer glimlachend verder.

Tiendweg naar Kortland

klik op plaat voor vergroting

Aan het einde van de graskade nader ik een buitenwijk van Alblasserdam. Maar de route buigt naar links af en de route gaat verder over een houten fietsbrug. Vrijwel daarna even rechts en weer links om wandel ik een onverhard smal tiendpad op richting het buurtschap Kortland. Het pad verveelt geen enkel moment , zo nu en dan moet ik over stenen of houten bruggetjes passeren die de landerijen met elkaar verbinden. Ook hier soms weer klauteren over hekjes en voorzichtig over vee-roosters stappen. In de weilanden om mij heen zie en hoor ik vele weidevogels.

dames in de wei

klik op foto voor vergroting

Na ongeveer 2 km wandelen ben ik aan het einde van dit tiend-pad en passeer een kudde nieuwsgierige dames die mij `belangstellend` na-kijken. Ik heb het buurtschap Kortland bereikt.

rust cafe de Krom Oud Alblas

klik op foto voor vergroting

In het gebied Kooiwijk genaamd loopt mijn route verder richting Oud Alblas. Ik passeer een fraaie molen De Hoop ( 1844 ) en zie links van de weg een Brasserie Restaurant Eet Café De Krom liggen. Ik ben inmiddels ruim op de helft van deze dag etappe en besluit hier te gaan rusten. En jawel hoor … daar kan ik ook mijn inmiddels traditionele wandel- uitsmijter bestellen. Er komen zo nu en dan nog meer passanten binnen. Na een half uurtje rusten besluit ik weer verder te gaan. Echter na nog geen vijf minuten wandelen bedenk ik mij plots dat ik mijn wandelboekje op tafel heb laten liggen .. dus gauw `rechts omkeer` en het boekje weer van tafel gehaald.

op weg naar Alblasserbos

klik op foto voor vergroting

Oud-Alblas is een karakteristiek lintdorp aan de Alblas , naar het oosten gaat het over in de Graafstroom. De lintbebouwing is ontstaan door de wijze van ontginning ; vanaf de kade de wildernis in. Oorspronkelijk was het riviertje de Alblas de belangrijkste verbindingsroute in de polder. Er was toen nog sprake van een `vaarpolder`. Via een klaphekje en door een weiland heen kom ik op een oude weinig zichtbare graskade terecht. Aan het einde een bruggetje over en vervolgens moet ik een provinciale weg oversteken… ik ben bij het Alblasserbos aangekomen.

Alblasserbos

klik op foto voor vergroting

Alblasserbos ; in de jaren ´70 van de vorige eeuw vond in de Alblasserwaard een grootschalige ruilverkaveling plaats. Het idee van een bos is pas heel laat aan de ruilverkaveling toegevoegd. Wilde Staatsbos-beheer aanvankelijk 450 hectare beplanten, uiteindelijk is het 150 hectare geworden, verspreid over een groter gebied. De afwisseling van open polder met gesloten bos is aantrekkelijk. De begroeiing in het bos is gevarieerd ; naast elzen, populieren en wilgen zijn er ook boomgaarden. Mijn route gaat er een beetje slingerend door heen en ik vervolg mijn weg naar Baanhoekbrug.

spoorbrug over Merwede

klik op foto voor vergroting

Vanuit de polder nader ik de spoorbaan van de Betuwelijn en de snelweg A15 , via een lange moderne fietsbrug kan ik over de spoorbaan en de snelweg heen wandelen. Ik kom via hetzelfde fietspad en via een oude dorpsdijk op de drukke Baanhoek terecht. Het gebied grenst Papendrecht en Sliedrecht aan elkaar. Ik verbaas mij over de klerezooi links en rechts op de dijk waaraan diverse kleine fabrieksterreinen liggen die ik nu passeer. Ook de oude arbeidershuisjes langs beiden zijde van de weg staan er erg verwaarloosd bij ondanks dat deze toch bewoond zijn ! Aan het einde van de Baanhoek bereik ik de rivier de Merwede en de spoorbrug die daar overheen gaat.

spoorbrug Merwede

klik op foto voor vergroting

Via een steile trap bereik ik een fietspad wat parallel met de spoorlijn naar de overzijde richting Dordrecht loopt. De Baanhoekbrug is een type vakwerkbrug  over de Beneden Merwede in het baanvak Dordrecht – Geldermalsen op de Merwede Lingelijn, tussen de stations Sliedrecht Baanhoek  en Dordrecht Stadspolders. Deze spoorbrug is net als het eerstgenoemde station vernoemd naar de buurtschap Baanhoek dat vlak bij Sliedrecht ligt. De brug werd tussen 1880 en 1885 gebouwd en in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd. De brug werd in 1947 herbouwd en tussen 1978 en 1983 gerenoveerd en met een basculebrug uitgerust. Aan de oostzijde van de enkelsporige brug loopt een fietspad. Ik gebruik het fietspad dus nu als voetpad om de andere zijde van de rivier te bereiken. Juist als ik het einde van de brug bereik komt er een trein over de brug aangereden.

Biesbosch

klik op foto voor vergroting

Ik heb de Biesbosch bereikt ; Stormvloeden en overstromingen hebben zo het landschap van de rivieren-delta gevormd. De strijd tegen het water bepaalde het karakter van het gebied, dat bestaat uit moerasbos, grienden, kreken en opnieuw drooggelegde polders. Bijna nergens is een landschap zoveel veranderd als in het achterland van Dordrecht. In feite is de Biesbosch ontstaan door de Sint Elisabethsvloed ( 1421 ). Hoge waterstanden in combinatie met een krachtige westerstorm veroorzaakten vele dijkdoorbraken langs de Maas en Merwede. De ramp veranderde dorpen en polderland in één grote binnenzee. Duizenden verloren het leven. Na de ramp vond nieuwe inpoldering plaats, maar deels werd de natuur ongemoeid gelaten. Inmiddels is de Biesbosch een Nationaal Park geworden. Het beschikt over twee prachtige bezoekerscentra en een museum. Hier kun je als bezoeker van alles te weten komen over het ontstaan van de Biesbosch en terug kijken naar de geschiedenis. Ook zijn er korte en educatieve wandelroutes in het park te vinden. In de zomermaanden kun je het gebied zelfs met de waterbus vanuit Rotterdam en Dordrecht bereiken. Prachtige fietsroutes zijn er ook aangelegd, kortom een aanrader voor een heerlijk dagje uit !

fietsbrug Wantij

klik op foto voor vergroting

Ik verlaat het Biesbosch gebied wandelend op een fietsbrug die over de rivier het Wantij ligt. Aan de overzijde geeft mijn garmin 25 km aan. Het is prachtig geweest voor vandaag. Ik besluit hier te stoppen met deze wandel- etappe. Vanaf deze driesprong kan ik over een voetpad langs de spoorbaan het twee kilometer verderop gelegen treinstation Dordrecht Stadspolders bereiken en de volgende keer mijn weg over het Floris V pad gaan vervolgen.

station

klik op foto voor vergroting

Om 09.00 uur vanochtend gestart bij de veerpont in Kinderdijk… 15.15 uur en na 25 wandel kilometers verder, op het station Dordrecht Stadspolders gearriveerd. Opnieuw een heel fraaie etappe van het Floris V pad. Ook deze route heel goed gemarkeerd en zonder fout te lopen mijn route volbracht. Wel onverwacht en niet voorspelt rond Papendrecht /Sliedrecht  twee korten regenbui -tjes onderweg mee gekregen. Een noord oosten toch wel frisse wind gelukkig de hele route in de rug. Al met al een prima wandelweertje. Bij mijn volgende tocht wacht er weer een waterweg passage … maar ditmaal niet overheen maar via een tunnel onderdoor  ; de Dordtsche Kil. En dan kom ik ook weer in een nieuw wandelgebied aan …. De Hoekse Waard.

doorkomst

klik op plaat voor vergroting

Hij mag natuurlijk niet ontbreken … de plaat met doorkomst naamborden van deze tocht… en voor etappe zeven …. wordt vervolgt

 

5e Etappe Floris V pad Schoonhoven – Kinderdijk 30 km

klik op plaat voor vergroting

15 maart 2017 , ik laat de verkiezingen, die deze dag gehouden worden, lekker voor wat ze zijn en ga op pad voor mijn vijfde etappe over het Floris V pad. Vandaag de route Schoonhoven – Kinderdijk (30 km) In alle vroegte loop ik naar het metrostation Kralingse Zoom, stap één halte verder alweer uit op Capelse Brug waar de bus naar Schoonhoven vertrekt.

klik op plaat voor vergroting

klik op plaat voor vergroting

Even voor 09.00 uur stap ik op de ringweg bij Schoonhoven uit de bus… het OV, busvervoer, komt niet meer in het centrum dus ik kan gelijk vanaf de halte met mijn wandeltocht aanvangen. Ik moet door het stadscentrum lopen om vervolgens de veer kade te bereiken. Bij het fraaie stadhuis stap ik zowaar pardoes op een gedenksteen ; Marigje Arriens  ( 1591 ) staat erop te lezen.

Zij was een kruidenvrouw uit Schoonhoven die als vermeende heks voor kwaadaardige toverij  op deze plek werd veroordeeld en vervolgens op een brandstapel om het leven kwam. Over waarom de zeventigjarige vrouw van toverij werd beticht verschillen de meningen. Volgens het ene verhaal zou zij zijn aangeklaagd door een ontevreden patiënt. Volgens een ander verhaal zou zij zijn bespied door een jongetje. Volgens het vonnis zou zij het kind aangeraakt hebben, waarna zijn hoofdhaar gekrompen was. Onder tortuur legde zij een bekentenis af waarin zij toegaf dat de duivel haar twee keer had bezocht. Zij beschreef hem als een lange man, gekleed in het zwart die zich ‘Heijnken’ liet noemen. Hij beloofde haar in haar armoede te helpen als zij God zou loochenen en zich aan hem overgaf. Na zijn vertrek vond ze een goudstuk op haar bed en met een potje zalf, dat hij haar had gegeven, maakte ze mensen ziek die haar kwaad wilden doen. Nadat zij schuldig was bevonden aan toverij, werd zij voor het stadhuis genadiglyk gewurgd ende daarna tot asch verbrand. ( bron WikiPedia )  Rechts op foto boven de stadspoort uit 1601 . Daar onder door lopende bereik ik de rivier de Lek welke ik met de pont zal oversteken.

klik op plaat voor vergroting

De veerdienst tussen de stad Schoonhoven en Groot Ammers vormt al eeuwen lang de verbinding, over de rivier de Lek , tussen de Krimpenerwaard en de Molenwaard. De eerste schriftelijke vermelding van de veerdienst dateert uit 1429! Het is een heel druk veer waar veel verkeer gebruik van maakt. In de spitsuren varen er zelfs twee ponten. Tegenwoordig vormt het veer de snelle schakel voor alle soorten verkeer, van voetganger tot zwaar vrachtverkeer, touringcars en ook speciale transporten. Voor slechts 0,65 euro-centjes wordt ik als wandelaar keurig aan de overzijde afgezet. Het gebied dat ik nu betreed heet Molenwaard. Ik kom bovenop de dijk weer een markering teken van het Floris V pad tegen .. ik ben weer op pad !

klik op plaat voor vergroting

Al vrij snel daarna bereik ik aan de zuid oever van de rivier het oude stadje Nieuwpoort met haar gerestaureerde vesting , hier is weer een wandelkruising van diverse LAW route paden. Op het stenen huis zijn twee gedenksteentjes zichtbaar en de tekst daarop geven aan hoe hoog op dit punt ooit tot tweemaal toe het water heeft gestaan ! De stad kreeg al in 1283 stadsrechten. Vanwege de positie op de grens van Holland en Sticht Utrecht kreeg het veel strijd te verduren. In 1402 belegerden de troepen van Jan van Arkel de stad. De oorlog tegen Lodewijk XIV, in de 17e eeuw, was de reden voor de aanleg van vestingwerken volgens het verbeterde Oud Nederlands vestingstelsel. In 1973 werd gestart met restauraties die in 1998 werd voltooid. Een bezoek aan Nieuwpoort is zeker de moeite waard, ook vanwege het compleet beschermde stadsgezicht.

klik op plaat voor vergroting

Ook op enkele kilometers ( Groot Ammers ) van het veer kom ik bij het bekende Ooievaarsdorp ‘Het Liesvelt’ aan. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was de ooievaar vrijwel geheel uit Nederland verdwenen. In 1969 werd het terrein door de Vogelbescherming aangekocht voor de vestiging van Ooievaarsdorp Het Liesveld. Na 30 jaar fokken werd het gestelde doel gehaald; er waren weer meer dan duizend ooievaars in Nederland. De kooien verdwenen en het dorp werd in 1999 omgevormd tot Streekcentrum, maar het staat nu nog altijd bekend als ‘het ooievaarsdorp’.

klik op foto voor vergroting

Na een korte wandeling over het ooievaars bezoekerscentrum ga ik weer verder met mijn tocht. Via een smalle maar fraaie grasdijk gaat mijn route richting het buurtschap Liesveld. Inmiddels klaart de lucht boven mij helemaal blauw … ik heb weer een mooie dag uitgekozen om het Floris V pad te vervolgen.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Ik passeer een overblijfsel , monumentaal huis, van wat ooit bij het kasteel Gelkenes hoorde. Nu valt het onder Rijksmonumenten zorg. Om de woning is een prachtig onderhouden tuin zichtbaar. Nu in het voorjaar is de woning vanaf de weg goed te zien … zomers ligt het verscholen achter heel veel groen.

klik op plaat voor vergroting

Weer wat verderop na inmiddels alweer 11 km te hebben afgelegd kom ik weer bij de Lek dijk aan. Middels houten opstapjes gaat de route nu boven over een groene grasdijk die langs de rivier loopt. Zo nu en dan passeren er binnenvaartschepen. Er staat nagenoeg geen wind en een buitentemperatuur die inmiddels oploopt naar 13 graden … niet slecht voor half maart. Ook een voordeel van vroeg in het voorjaar wandelen is dat er nog geen insecten bovenop de dijk dansen.

Aan de Lek liggen geen grote steden, maar wel een aantal al dan niet historische plaatsen: achtereenvolgens Wijk bij Duurstede, Culemborg, Vianen, Nieuwegein, Ameide, Lexmond,Lopik, Nieuwpoort en Schoonhoven. Bij de monding zijn: Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek en Kinderdijk grotere plaatsen.

klik op foto voor vergroting

Na 13 km wandelen en op de grens waar ik het gebied van Groot Ammers ga verlaten is het tijd voor een rust. Het begint al aardig een traditie te worden. Deze tocht passeer ik het cafetaria – eetcafé het PostHuijs genaamd… wellicht heeft het de naam te danken doordat het in een eerder stadium een postkantoortje is geweest ?? Ik doe mij er zo rond de klok van 11.00 uur tegoed aan een heerlijke uitsmijter en natuurlijk capuchino koffie. Weer aangesterkt stap ik na een halfuurtje gerust te hebben maar weer eens op. Volgende passage wordt het dorp Streefkerk.

klik op foto voor vergroting

Ik laat de dorpskern van Groot Ammers achter mij en maak nog een fraaie panorama foto van het dorp … geen rimpeltje op de waterpartij ….zelfs de torenpunt van de dorpskerk spiegelt mij tegemoet…

klik op foto voor vergroting

Daar is weer een volgende ” Tiend-weg ” die ik moet gaan volgen om in het volgende dorp Streefkerk te geraken. De knotwilgen die ik overal passeer zijn onlangs nog gesnoeid .. duidelijk te zien aan het vele zaagsel wat ik op het zandpad tegen kom.

klik op foto voor vergroting

Halverwege deze Tiend-weg kom ik plotseling langs een klein natuurparkje met een eendenkooi. Eenden-kooien ken ik natuurlijk nog uit Noord Holland. Op Wieringen waren er ook eendenkooien. Ik loop het terrein binnen want het hek ervoor staat uitnodigend voor mij open. Als je de wandelroute loopt, komt je langs een eenden-vangpijp, eendenkooi genaamd, zoals de meeste eendenkooien vroeger in Zuid-Holland werden gebruikt en langs een koof van vroeger, een griend, een poe en een bijenstal. Alles wat er te zien is wordt met tekstbordjes uitgelegd. In het pittoreske kooihuisje is een expositie over eendenkooien te zien. Het parkje heeft als naam natuurgebied De Kooi en heeft inmiddels een educatieve functie in dit gebied. Erg leuk en leerzaam. Ik was een mazzelkont want eigenlijk is het parkje pas geopend vanaf half april tot begin oktober. Maar de eigenaren vonden het goed dat ik even een ronde mocht maken over hun terrein .. hartstikke leuk !

klik op foto voor vergroting

Met inmiddels 21 km zichtbaar op mijn tripteller van Garmin komt Streefkerk in zicht. Hier kan ik kort over zijn .. Streefkerk is echt een slaapdorp. Helemaal niks te beleven .. zelfs de streekbus ( Arriva) rijd er over de Lek-dijk op bescheiden afstand maar langs. Ik was er ooit al eens eerder gepasseerd tijdens een andere wandeltocht. Het is een zeer christelijk dorp wat duidelijk is af te leiden aan de verkiezingsposters die achter de ramen van de huizen zijn geplakt die ik passeer. Geen winkeltjes .. laat staan een café -tje met terras waar een vermoeide wandelaar even zou kunnen uitrusten … dus rap de pas erin blijven houden, zo snel als ik het dorp binnen wandelde zo snel ben ik er ook weer uit en maar gauw door naar mijn volgende passage plaats … Nieuw Lekkerland.

klik op foto voor vergroting

Wat wel mooi nabij Streefkerk is tref ik net buiten het dorp zelf aan … een wel heel fraaie molengang , vandaag met dit mooie voorjaarsweer steken de twee molens langs mijn wandelpad nog mooier tegen de blauwe lucht af.

klik op foto voor vergroting

Eigenlijk zijn het drie watermolens op rij.. de voorste hier op de foto is echter pas halverwege een renovatie. Op een groot bord in de molentuin wordt er uitleg gegeven dat er een stichting mee bezig is om ook deze molen weer in volle glorie te restaureren. Echter daar is veel geld mee gemoeid , op het bord staat dan ook dat de molen in fase afgebouwd zal worden , het duurt dus nog even alvorens deze molen weer helemaal in haar of zijn oude staat is terug gebracht.

klik op foto voor vergroting

Inmiddels drie uur in de middag en ik loop het laatste stukje Tiend-weg af voor ik Nieuw Lekkerland bereik.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Ik ben in Nieuw Lekkerland aangekomen en terwijl ik richting het dorpscentrum wandel op zoek naar een rust plekje blijk ik plots door een straat met een wel heel toepasselijke naam met mijn wandeltocht te lopen …. da´s echt opmerkelijk ! Ik tref op het dorpsplein een klein winkelcentrum met een supermarkt, een bakkerij, een slagerij en … yes tot mijn verrassing een klein eethuisje en met nog een grotere verrassing is het pandje uitgerust met een heuse biertap.. hoezee. Het is heerlijk toeven in een voorjaarszonnetje zo achter in de middag en ik besluit er even te gaan rusten op het terrasje. Al gauw kom ik in gesprek met een jeugdige Nieuw Lekkerlander die ook op een stoeltje plaats neemt. Het blijkt al gauw dat de serveerster zijn vriendin is en daar wij de enige ” klanten”zijn , komt zij er gezellig bij zitten… Ik krijg van beiden uitleg hoe ik het beste vanaf dit punt het laatste stuk naar Kinderdijk kan overbruggen. Achteraf zal ik hen heel dankbaar zijn want juist door hun opgegeven wandelroute kom ik midden tussen de molens van Kinderdijk uit !

klik op foto voor vergroting

Via een paar fraaie achteraf paadjes die de jongelui uit Nieuw Lekkerland mij uitgelegd hadden bereik ik na 4 km een prachtig molen-pad wat voor wandelaars toegankelijk blijkt … midden in het molen gebied van Kinderdijk !

Het fraaie molengebied van Kinderdijk met negentien molens, waarvan er vaak enkele in bedrijf zijn, heb ik dus na een heerlijke dag wandelen bereikt ! Alleen al de route er naar toe, langs de Lekdijk, via Groot-Ammers, Streefkerk en Nieuw-Lekkerland was de moeite echt waard. De windmolens van Kinderdijk, een klein dorpje  in de Alblasserwaard, zijn eeuwen lang verantwoordelijk geweest voor het droog houden van de polders.

klik op foto voor vergroting

Nu nog draaien ze dagelijks en pompen zij het overtollige water in de boezems van de polders. Een schitterend  monument dat op de lijst van het werelderfgoed staat. Iedere Nederlander zou hier eens geweest moeten zijn. Via enkele molen paden en grasdijken stap ik op de provinciale weg die uitzicht geeft over het hele molengebied van Kinderdijk. De eerlijkheid gebied mij ook te vermelden dat ik ontiegelijk veel mazzel met het weer vandaag op deze tocht heb mee mogen maken het begon vroeg in de ochtend licht bewolk maar vanaf 10.00 uur ging de zon schijnen. Ongelofelijk mooi vroeg voorjaarsweer halverwege deze maart maand !

klik op plaat voor vergroting

Tegen half zes loop ik in Kinderdijk naar de Veerdijk waar vandaan een pont vaart die mij over de rivier de Lek naar het aan de overzijde liggende Krimpen aan de Lek brengt. Daar stopt even over 18.00 uur de bus die mij binnen 20 minuten weer terug rijd naar Rotterdam. Ik kom nu met de wandelingen steeds dichter bij mijn woonplaats. Dus de reistijden naar start en van finish plaatsen van het Floris V pad worden de komende twee etappes steeds wat korter. Vandaag na deze vijfde etappe heb ik inmiddels 143 kilometer volbracht van de 245 kilometer die het Floris V pad lang is. Ik ben dus al ruim over de helft. Nog geen enkele etappe tot op heden heb ik als saai, vervelend of slecht ervaren. In tegendeel ..in elke etappe zitten heel fraaie wandelgedeeltes en het ene gebied overtreft een vorige weer.. nog één etappe te gaan door het Groene Hart ; van Kinderdijk ( Kortland ) via het Alblasserbos naar Baanhoekbrug en vanaf daar heb ik dan onder de rook van Dordrecht de Biesbosch bereikt ! Maar ook van deze wandeltochten maak ik verslag op deze homepage   = wordt vervolgd =

Floris V pad 4e etappe Woerden – Schoonhoven

klik op plaat voor vergroting

klik op plaat voor vergroting

We schrijven zaterdag 11 maart 2017 , vandaag vervolg ik mijn wandeltocht over het Floris V pad dat loopt van Muiden naar Bergen Op Zoom. Inmiddels alweer mijn 4 e etappe en deze tocht loopt van Woerden naar Schoonhoven.

klik op foto voor vergroting

Met het allereerste OV vanuit mijn woonplaats Rotterdam in alle vroegte met tram en trein naar het startpunt van deze tocht gereisd. Hier was ik immers veertien dagen geleden gestopt met mijn derde etappe. Woerden – Schoonhoven volgens mijn routeboekje een tocht van rond de 27 km , het zouden er achteraf echter wat meer worden … Vanuit het station ben ik heel snel op het startpunt aangekomen, ik activeer mijn tripcomputer ( garmin ) en ga vervolgens even over half negen op weg. Ik passeer een fraaie kerk in het stadscentrum , en op de straten er om heen is er zo vroeg nog heel weinig verkeer….

klik op plaat voor vergroting

Het Floris V pad voert na het Gooi dwars door het Groene Hart. Uitgestrekte weilanden, fraaie plassen, meren en slingerende riviertjes komt de wandelaar tegen in dit gedeelte. Net buiten Woerden aangekomen loop ik het Landgoed Linschoten binnen. Dit landgoed bestaat uit landerijen, bossen en historische gebouwen.

klik op foto voor vergroting

Nog maar net in het gebied ontdek ik aan de overzijde van een waterpartij een `bewoond` ooievaarsnest. Het voorjaar zit er aan te komen en het lijkt erop dat de familie bezig is het nest in gereedheid te brengen op een naderende gezinsuitbreiding … In dit gedeelte van de route komen trouwens veel ooievaars voor. Verderop in dit verslag nog meer ooievaar nieuws…

klik op plaat voor vergroting

Ik passeer een prachtige buitenplaats Huis te Linschoten welke in 1647 werd gesticht door ambachtsheer Johan Strick. In 1834 heeft landschapsarchitect Zocher het park met buitengracht aangelegd. Het hoofdhuis (kasteel-achtig gebouw) en de twaalf boerderijen staan vrijwel allemaal op de rijksmonumentenlijst. Bij hoge uitzondering is het soms geopend voor publiek. Maar vandaag terwijl ik passeer zit het hek hermetisch op slot.

klik op foto voor vergroting

Het landgoed ligt er fantastisch bij en langs de borders van het kanaal tref ik vele trosjes sneeuwklokjes aan. Op deze windstille dag wordt het maar al te duidelijk dat het voorjaar er aan zit te komen… heerlijk en dat kan mij niet snel genoeg gaan .. weg met de donkere dagen.

klik op foto voor vergroting

Bij het verlaten van het landgoed kom ik ook nog langs een fraai wit jachthuis. Tegenover het huis ligt een zwart geteerd bruggetje, een zogenaamde kwakel. Deze kwakel-bruggetjes waren zo hoog om de schuiten met griendhout doorvaart te geven. Via een jaagpad loopt mijn route vervolgens langs het riviertje de Lange Linschoten richting Oudewater.

klik op foto voor vergroting

Vlak voor het middaguur heb ik het pittoreske stadje Oudewater bereikt. Inmiddels alweer 13 kilometer afgelegd als ik op het marktplein het eetcafé Lumiére passeer. Tijd om de calorieèn die ik inmiddels verbrand heb weer aan te gaan vullen. De kok van het huis verwend mij met een super heerlijke uitsmijter …. ei, spek, ham en brie op verse sneden boerenbruinbrood … dat hapje was zeker niet verkeerd. Ook de koffie was heerlijk dus ik beoordeel dit logistieke bezoekje met een dikke 10 ! Na 30 minuutjes te hebben gerust was het echt weer tijd om verder te gaan. Immers voor donker moest Schoonhoven worden bereikt.

klik op plaat voor vergroting

Oudewater door de eeuwen heen bekend geworden door de Heksenwaag. Dit was de enige plek in Europa waar men een bewijs kon krijgen dat men geen heks was. Velen hebben toen een verre reis gemaakt om het zo vel begeerde `Certificaat van Weginghe in der stede tot Oudewater` in hun bezit te krijgen. Het belangrijkste gegeven op het certificaat was het gewicht. Dat leverde het onomstotelijke bewijs geen handlanger van de satan te zijn. Tegenwoordig is de Heksenwaag een museum ( links op mijn foto ). En rechts op de foto het gemeentehuis van Oudewater met op het dak … jawel hoor de ooievaar. Ook hierdoor komt Oudewater thans nog veel in het nieuws. Een aantal jaren geleden bleef het nest bovenop het gemeentehuis leeg … echter ik ben een bofkont want nu in 2017 is het nest wel degelijk weer bewoond !

klik op foto voor vergroting

Hoe toevallig … nadat ik het stadje Oudewater heb verlaten gaat het plotseling toch verkeerd. Na al weer bijna drie kwartier gewandeld te hebben valt het mij op dat de Floris V markeringen langs mijn route plots ontbreken ? Ik schijn dus verkeerd te lopen … oeps dat gebeurde ook al in etappe 1 enkele weekjes terug inmiddels. Ik tref op een grasdijk twee fietsende dames dit net even een rust langs de kant van het pad hebben aangevangen. Wellicht dames uit deze buurt bedenk ik mij en vraag hun de weg. Oeps , het blijkt al gauw uit hun verhalen dat ik helemaal van mijn route ben afgeweken. Al heel ver terug moet ik een markering gemist hebben. A´fin ik krijg uitgelegd hoe ik het snelst en het beste weer terug kan lopen naar het plaatsje Hekendorp. Dat ligt immers volgens mijn routeboekje aan mijn te lopen route.. anderhalf uur later met een grote lus van ongeveer 7 -8 kilometer kom ik weer terug op de goede route.

Door het fout lopen en inmiddels aangekomen in Hekendorp besluit ik te gaan rusten en daar blijkt op mijn garmin dat ik inmiddels al 21 km heb afgelegd… en heb ik de wetenschap dat de afstand naar Schoonhoven vanaf dit punt nog zeker 12 km zal bedragen. In een lokaal dorpscafé tref ik een gemoedelijk sfeer en raak in gesprek met twee al op leeftijd zijnde heren die aan een tafeltje bij het raam een heerlijk wit wijntje weg drinken. Het is direct heel erg gezellig als blijkt dat één van de twee mannen ook bij de Kon Marine heeft gediend. Als zee-milicien had hij de rang van kwartiermeester bereikt en had gevaren op Nederlands enige vliegkampschip de Karel Doorman. Voor mijn tijd dus, maar al gauw kwamen er verhalen over los. Zo heeft hij meegemaakt in die dagen dat de man van Ageeth Scherphuis ( bekend van televisie ) is verongelukt bij een crash in zee. Haar man was vlieger aan boord. Het toestel verongelukte terwijl het met de catapul vanaf het vliegdek werd gelanceerd, een explosie volgde en het vliegtuig stortte in zee, waarbij de vlieger dus omkwam. Deze meneer moest toen als kwartiermeester met een sloep te water om het lichaam en brokstukken te bergen ..triest en een ervaring om nooit meer te vergeten zo vertelde hij. Maar genoeg gepraat, anders kom ik nooit in Schoonhoven aan, dus ik zei de mannen gedag en vervolgde na een half uurtje rusten weer mijn route.

klik op foto voor vergroting

Na het dorp ging de route richting het buurtschap Vlist en om dat te bereiken moest ik mijn route vervolgen op een zogenaamde Tiendweg. Tiendwegen zijn wat hoger gelegen kaden langs weteringen, die het achterliggende land beschermden tegen wateroverlast. De naam suggereert dat op het gebruik van de weg door de landheer `tienden`werden geheven. Dit zou beteken dat de boer een tiende van de opbrengst als pacht moest afstaan aan de landeigenaar. Maar waarschijnlijk heeft een tiendweg niets met belasting te maken gehad. Het is eerder een jaag- of trekpad dat aan beide zijde van een tiendwetering loopt. Vaak stonden langs tiendwegen molens om de poldervakken te ontwateren. Inmiddels heb ik het gebied de Lopikerwaard bereikt.

klik op foto voor vergroting

Aan het einde van deze tiendweg kom ik op een kruising van meerdere wandelroutes uit. Het Floris V pad kruist op dit punt met het Marskramer pad. Ik moet hier een beetje uitkijken waar ik loop van sommige stukken op de zanddijk zijn nog behoorlijk drassig door de regenval in de voorgaande dagen. In de verte over het riet zie ik een watermolen staan.

klik op foto voor vergroting

weer wat verderop bereik ik het riviertje de Vlist .. bekend gebied voor mij omdat ik er vorig jaar nog juist vanaf de andere kant een wandeltocht vanuit Kinderdijk naar Haasdrecht heb gemaakt. Een prachtig stuk natuur opnieuw, langs de Oostvlisterdijk waarop ik nu loop staan talloze boerderijen, waaronder hele mooie, waar `gekaasd`wordt. Echter slechts een enkele ervan is te bezoeken. In de vorige zomer trof ik alles in het groen, maar nu met het luikende voorjaar was het ook erg fraai om slingerend op de dijk als het mooie riviertje te wandelen. Windstil en geen rimpeltje op het water.

klik op foto voor vergroting

Aan het einde van de middag zie ik dan Schoonhoven aan de horizon verschijnen. Het wolkendek laat geen zonnestralen door maar zonder wind is de temperatuur heel dragelijk voor deze tijd van het jaar. Ik heb geboft met het weer, want in de wijde polders van het Groene Hart kan de wind natuurlijk behoorlijk spelbreker wezen. En bij het bereiken van het buurtschap de Vlist ben ik trouwens in de Krimpenerwaard aangekomen.

klik op foto voor vergroting

Vlak voor Schoonhoven passeer ik nog een heel mooie watermolen , De Prinsemolen genaamd en het is een wipmolen. Het is één van de weinige windwatermolens in de Lopikerwaard die nog in bedrijf is. De wipmolen is het oudste type door de wind aangedreven watermolen. De molen heeft een vierhoekig , spits toelopende ondertoren met daarboven een vierkantekast , het bovenhuis. Aan het bovenhuis zit aan de voorkant het wieken kruis. Met de staart aan de achterkant kan de molenaar het bovenhuis naar de wind draaien. Dit word het kruien van de wieken genoemd. Het bovenhuis is met een trap aan de achterkant te bereiken. De wipmolen zou zijn naam te danken hebben aan de instabiliteit van het bovenhuis. Bij een stevige wind staat de molen op en neer te wippen.

klik op plaat voor vergroting

Precies om 18.00 uur heb ik na 33 km Schoonhoven bereikt het einde van de vierde etappe. Zilverstad Schoonhoven, deels omringd door 17e-eeuwse wallen is van oudsher de stad van de zilversmeden. Al in de 17e eeuw hadden zilversmeden hier hun eigen gilde. Eind 19e eeuw verwierf Schoonhoven de eretitel `zilverstad`. De stad heeft ook een Vakschool voor Edelsmeden en Uurwerktechniek. Ook is er het Nederlands Goud-Zilver- en Klokkenmuseum gevestigd.

klik op plaat voor vergroting

klik op plaat voor vergroting

Hij mag niet ontbreken de plaat met de naamborden van de dorpen en steden die ik tijdens deze 4 etappe mocht passeren. Binnenkort dus de 5e etappe en die zal mij brengen van Schoonhoven naar Nieuw-Lekkerland …… wordt vervolgt

Floris V pad 3e etappe Breukelen – Woerden 27 km

klik op foto voor vergroting

Donderdag 16 februari 2017, ik pak de draad weer op en ik vervolg mijn tocht over het Floris V pad van Muiden naar Bergen op Zoom. Het verslag van etappe 3 dat loopt van Breukelen naar Woerden over een afstand van 27 kilometer. Ik start weer waar ik vorige week gestopt ben namelijk bij het treinstation van Breukelen. De weersvoorspelling is wel goed , weliswaar bewolkt weer maar het zou droog blijven en een buitentemperatuur van rond de 11 graden. Niet slecht voor wintermaand februari … De route loopt direct eerst een kilometer langs het Amsterdam Rijnkanaal. Het Amsterdam-Rijnkanaal is één van de drukste kanalen in het Nederlandse vaarwegennet. Het kanaal verbindt de IJ-mond met het Duitse Ruhrgebied en met Rotterdam. Het deel waar ik nu langs loop werd al in 1893 in gebruik genomen.

klik op foto voor vergroting

Na een kilometer gaat de route via een tunnel onder de drukke spoorbaan ( Utrecht – Amsterdam ) door naar het dorp Nieuwer Ter Aa. De route gaat dwars door het dorpje. Het dorp telt amper duizend inwoners en er zijn nagenoeg geen winkeltjes te vinden omdat die voorzieningen niet levensvatbaar bleken. De inwoners zijn hiervoor aangewezen op het naburige Breukelen.

klik op foto voor vergroting

Ik ben dan ook weer heel snel het dorp uit en inmiddels op een prachtige asfaltweg met aan weerszijde mooie wilgenbomen beland. Boven mijn hoofd begint de grijze lucht wat te klaren … misschien krijg ik ook nog wel een heerlijk winterzonnetje tijdens mijn wandeling vandaag te zien.

klik op foto voor vergroting

Na een uurtje wandelen heb ik het natuurpad Boterwal genaamd bereikt. Het pad ligt ten westen van het dorp Nieuwer Ter Aa waardoor ik daar straks was gepasseerd. Vroeger brachten de boeren uit dit gebied hun produkten van het land naar de markt. Het pad is ingericht door vrijwilligers en wordt gebruikt door wandelaars en fietsers. Zo nu en dan tref je er grote knotbomen en deze dienen als uitkijk en rustplaats voor de valken en uilen die in dit gebied voor komen.

klik op foto voor vergroting

Op deze doordeweekse dag tref ik bijna geen passanten, er heerst een heerlijke rust, langs het pad tussen het riet liggen nog wat laatste sneeuwrestjes en een dunne ijslaag op de sloten verraad nog net dat we weer een vorstperiode achter ons hebben gelaten.

klik op foto voor vergroting

Ik heb de Veenkade bereikt na zo’n 9 km wandelen. Op dit stuk wordt de ondergrond wat drassig omdat de vorst uit de grond aan het verdwijnen is. Ik probeer de modder een beetje te ontwijken door langs de zijkanten van het graspad te gaan lopen. Ook zichtbaar fietsbanden sporen … het blijkt dus niet enkel een wandelpad maar ook als mountainbike parcours te fungeren.

klik op foto voor vergroting

Ik ben inmiddels in het Hollands-Utrechts veenweidegebied aangekomen. Het gebied waar ik bij dit bord sta heet in de volksmond het Armenland van Ruweel. Het armenland hoorde bij het kasteel Ruweel dat ten oosten van dit natuurgebied lag. In de middeleeuwen stelde één van de leenheren een armenfonds in. Het gras van dit gebied werd in het voorjaar geveild en in augustus geoogst. Boeren uit het gebied konden bieden op het gras. De opbrengst was bestemd voor de buiten- armen van-Ruweel. Dit waren veelal armen boeren daggelders ( boerenknechten ) die in de buurtschappen bij de boerderijen woonden. Zij konden beroep doen op dit fonds voor gratis brood tussen Kerst en Pasen .

klik op foto voor vergroting

Langs het Bijleveld gaat mijn route verder. Ik moet even klimmen over een hek en bereik de grasdijk richting Kockengen. In de verte doemt de Spengense Molen langs de vaart op. Het is een wipwatermolen en dateert uit 1841. Tot 1962 bemaalde deze molen de polder Spengen. Er is een vrijwillige molenaar die zo nu en dan de molen nog laat malen.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Nou daar staat de wandelaar dan vlak voor het dorp Kockengen … de grasdijk kruist hier de vaart Bijleveld met het kanaal Groote Heicop .. oeps om lopen .. neen hoor want plots ligt daar een voetveer Joostendam genaamd. Het veer is op 8 mei 2012 in de vaart gekomen. De overtocht met het zelfbedieningspontje wordt aangeboden door een hele grote groep bedrijven en natuurverenigingen uit deze regio en o.a. wandelnet zo is op een bord naast het veer te lezen. Maar voor een wandelaar alleen is het wel bikkelen geblazen … er staat een ketting kast op de houten vlonder en door aan een wiel te draaien komt de ketting van de kanaalbodem los en trekt zich strak. Door te blijven draaien komt vervolgens het voetveer naar de wandelaar toe. Eenmaal op het veer gestapt weer blijven draaien aan het wiel … en vervolgens trekt het veer zich via de ketting terug naar de andere zijde. Een heel leuke beleving en glimlachend loop ik vervolgens de laatste kilometer naar het dorp Kockengen.

rust Kockengen

klik op foto voor vergroting

Kockengen is bereikt na 14 km. Het is inmiddels rond het middaguur als ik een eetcafé de Voorstraat genaamd passeer. Tijd om even te rusten en binnen doe ik mij tegoed aan een heerlijk grote uitsmijter kaas. Zo nu en dan stapt er een klant binnen want het eetcafé doet meteen dienst als lokale snackbar. Ook de koffie smaakt mij best en na een 25 minuten te hebben gerust besluit ik weer verder te gaan. Ik ben inmiddels op de helft met mijn route van deze dag. Ik groet de eigenaar en vervolg mijn weg.

klik op foto voor vergroting

Net buiten het dorp blijkt dat ik echt mazzel heb met mijn te lopen route. Ik moet volgens de beschrijving in het routeboekje de tocht over het Struinpad vervolgen. Daar aangekomen blijkt het pad van november 2016 tot eind januari 2017 helemaal opgeknapt is geworden. Over een hagelnieuwe zanddijk loop ik dus weg van Kockengen.

klik op foto voor vergroting

Twee kilometer verderop ben ik aan het einde van het Struinpad gekomen en tot mijn verrassing is de lucht boven mij helemaal opgeklaard en schijnt er een winterzonnetje op mijn rug. Zo met al die zonneschijn ziet de natuur er nog even mooier uit.

klik op foto voor vergroting

Weidevogels, het Hollands -Utrechtse veenweidegebied waar ik nu de hele dag al door heen loop is vogelrijk. In de wintermaanden zijn de talrijke weilanden de thuishaven voor eenden, ganzen en zwanen. Talrijke soorten weidevogels vertoeven er het hele jaar door, o.a. de kievit, de tureluur en de grutto. De laatste keert eind maart terug uit West Afrika om hier te broeden. Vandaag zag ik ook op mijn tocht regelmatig witte of zilver reigers. Echter zij zijn veel schuwer dan de grijze riet reigers. Bij het minste of geringste onraad vliegen ze al op wanneer de wandelaar een slootrand nadert.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Voorbij Gerverscop verlaat ik de veenweides en kom ik bij de rivier de Oude Rijn aan. Hier moet ik langs het water 5 kilometer het z.g.n. jaagpad volgen. Een jaagpad lag naast een kanaal of rivier , ook wel trek-schuit-verbindingen genaamd. Er waren o.a. paden langs de Amstel, Hollandse IJssel, Vecht en de Vliet. Het was vroeger een nieuwe vorm van openbaar vervoer. De rivieren waren te smal voor zeilschepen, maar wel geschikt voor trekschuiten. Deze werden door mensen of paarden vanaf het jaagpad over de rivier getrokken. Bij Woerden aangekomen stopt mijn route hier langs de rivier en op dit punt zal ik mijn route binnenkort voor de 4 e etappe weer opgaan pakken.

klik op foto voor vergroting

Vlak voor Woerden zie ik aan de overzijde van de Oude Rijn nog iets heel lelijks. Grenzend aan de tuin van een heel grote villa staan heel zielig enkel nog de stammen van wat eens vier heel fraaie bomen moeten zijn geweest. De eigenaar van de villa heeft de bomen waarschijnlijk laten snoeien omdat ie natuurlijk de zon op zijn terras miste ??? Als dat zo is vind ik het maar een looser zeg.

klik op plaat voor vergroting

Op weg naar het eindpunt van mijn wandeling kwam ik gelukkig ook iets heel leuks tegen.. in één van de straten in de woonbuurt bij het treinstation trof ik dit grote `verkeersbord` langs de weg … nog leuker de opmerking van het meisje met het fietsje … bij mijn passeren kwam zij net uit huis gelopen en stapte op haar fietsje. In het voorbijgaan vroeg ik aan haar of de landing bij haar thuis al had plaats gevonden … haar antwoord ; jawel hoor meneer, ik heb er een broertje en zusje bij !!

klik op plaat voor vergroting

Bij station Woerden aangekomen stond mijn Garmin op 27 km, ‘s morgens om 10.15 uur vertrokken bij station Breukelen en om 16.45 uur was ik bij het eindpunt van deze tocht in het centrum van Woerden. Voor ik op de trein terug naar huis stapte ben ik ook nog gezellig op visite ( 2e rust ) bij broer Ernst-Jan die in Woerden woont geweest. Een heel gezellige afsluiting van een fraaie wandeldag ! Etappe 4 van het Floris V pad gaat binnenkort van Woerden via Oudewater naar Schoonhoven , maar daar over later meer ….. wordt vervolgd ..

Floris V pad 2e etappe , Kortenhoef – Breukelen 20.5 km

banner logo Floris V pad

De tweede etappe gelopen op zaterdag 11 februari 2017 van Kortenhoef naar Breukelen een afstand van 20.5 km.

klik op plaat voor vergroting

Zaterdagmorgen ging in alle vroegte ( 05.00 uur ) de wekker af. Het plan voor deze dag was de tweede etappe van het Floris V pad te gaan wandelen. In de dagen vooraf de route goed bestudeerd en een reis plan gemaakt. Met mijn auto naar treinstation Breukelen, daar parkeren en vervolgens met de Sprinter om 07.12 uur via Utrecht naar station Hilversum. Dat was zo gepiept en om 08.20 met de eerste ?? bus naar Kortenhoef. Een muizen stukje want het dorp ligt onder de rook van Hilversum. Vervolgens 10 minuutjes later uitgestapt op het punt waar ik veertien dagen geleden met mijn eerste etappe was gestopt. De weerdiensten hadden lichte sneeuwval voorspeld maar dat kon mijn wandelpret niet drukken. Goed warm aangekleed en mijn hagelnieuwe Australische leren stetson op het hoofd ( gescoord onlangs op de vakantiebeurs in Utrecht ). Klein beetje Krokodil Dundee Fredje … alhoewel ik vandaag denk ik geen echte krokooos in het plassen gebied zal tegen komen. Moet er wel aan denken de hele verdere dag dat ik de fraaie hoed niet bij een rust laat liggen want dan ben ik een aap gelogeerd ! De buitentemperatuur schommelt rond het vriespunt zo vroeg in de ochtend.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

De route vandaag zal mij door en langs het Vecht en plassen gebied voeren. 08.40 uur .., ik heb er direct goed de pas in .. net uit de warme autobus ben ik van zins om mij direct goed warm te gaan lopen. Het enige wat na een poosje wel koud word is mijn gezicht. Er staat een zacht vals oostelijke windje waar ik meteen een beetje tegenin moet lopen. Het eerste stuk loop ik links tegen de richting van het verkeer in, want er blijkt geen voetpad in dit stuk van de route maar zo vroeg in deze ochtend passeert er haast geen enkele auto .. gelukkig maar. Ik moet de Kwakel volgen , loopt weer wat later door met de naam Kortenhoefsedijk, een fraaie asfaltweg die het dorp uitloopt en die ik een kilometer lang moet volgen. Links een vaart met tientallen houten bruggetjes om fraaie woningen te kunnen bereiken.

Net buiten de bebouwde kom krijg ik mijn eerste verrassing op deze wandeltocht onder ogen ….uggghhh zie ik dat nu echt goed ?? In een weiland welke ik passeer staan waarachtig twee ooievaars !! Die zijn dus echt het boekje zoek … ? Gewoon aan het overwinteren of misschien wel een beetje lui om een stukje ver te gaan vliegen ? Terwijl ik nader en de fotocamera pak gaan beiden dames er toch een stukje lopend in het weiland vandoor. Bingo.. wat een leuke start van mijn wandeltocht, glunderend maak ik wat foto´s.

klik op plaat voor vergroting

klik op plaat voor vergroting

 

klik op plaat voor vergroting

Ik kom bij een houtenbrug en een woning met huisnummer 125, hier moet ik linksaf de brug over en het Oppad gaan volgen. Het Oppad is een oud kerkenpad door weilanden en moerasbos. In de loop der tijd was het in onbruik geraakt en door landeigenaren wederrechtelijk afgesloten. Dankzij inspanningen van de plaatselijke historische vereniging met de naam Curtevenne is het pad weer opengesteld. Enkele kilometers loopt de wandelaar rechtdoor, door weilanden en zo nu en dan passeer ik een wandelsluis. Aan het einde kom ik aan de buitenzijde van het dorp s´Graveland uit. Hier steek ik via een grote brug het Hilversums kanaal over en moet ik direct daarna bij fietspad stoplichten linksaf de ´s Gravelandsevaartweg gaan volgen richting Loosdrecht.

klik op foto voor vergroting

Op weg richting ´s Gravenzande over een wit besneeuwde grasdijk, links en rechts zit er op de waterpartijen toch weer een ijslaagje dat is de reden dat ik in dit gedeelte heel weinig watervogels spot. Ook heb ik mazzel dat de ondergrond lekker hard is geworden door wat nachtvorst in de afgelopen dagen. In de zomermaanden zal het in dit stuk behoorlijk zachter en drassiger zijn om over de grasdijk te passeren. Maar ik ben nu op mijn hoede hoe ik mijn voeten wegzet tijdens het lopen over de gladde sneeuw. Ik moet er immers niet aandenken hier op mijn plaat te gaan want een blessure is zo opgelopen op deze bevroren ondergrond.

klik op foto voor vergroting

Het is inmiddels nog wat harder gaan sneeuwen als ik inmiddels een prachtige boerderij passeer het Tolhuis genaamd. Ik denk dus dat hier vroeger inderdaad tol betaald moest worden alvorens men verder mocht gaan. De lichte sneeuwval deerde mij niet , het maakte de omgeving zelfs nog mooier en erg veel wind stond er in dit stuk parcours niet, de vlokjes dwarrelde geruisloos neer. Door de koude ondergrond bleef de sneeuw ook direct liggen.

klik op foto voor vergroting

De route van deze etappe was duidelijk beter gemarkeerd dan die van mijn eerste etappe twee weken geleden. Maar het blijft opletten geblazen want soms tref je het rood-witte logo op de meest gekke plaatsen… hier ontdek ik een markering op de balk van een heel smal bruggetje in één van de weilanden die ik passeer. De klaphekjes die ik moet passeren doen mijn denken aan de Limburgse Heuvelland 4daagse… steggelkes genaamd. De hekjes scharnieren best wel zwaar maar dat is bewust zo gemaakt om het vee binnen te houden. Bij twijfel als ik geen markeringen kan ontdekken haal ik het originele wandelboekje tevoorschijn want ik wil niet meer verkeerd lopen zoals in etappe één. Inmiddels heb ik trouwens een recentere druk van het boekje aangeschaft bij boekhandel Donner.

Ik nader nu een pad genaamd Kromme Rade. Dit pad gaat na 2,5 km over in een halfverharde weg en weer wat verderop na passage door een voetgangerssluis wordt het een graspad. Ik nader zo het plassengebied.

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Het Vechtplassengebied wordt vanuit het oosten gevoed door kwelwater uit de Gooise stuwwallen. Het ijzerrijke water zorgt voor een voedselarm milieu. Als gevolg hiervan zijn in de Kortenhoefse en Loosdrechtse plassen drijvende moerasbossen ontstaan, de zogeheten trilvenen. Botanisch zijn deze venen van grote betekenis. Er gedijen zeldzame plantensoorten Het gebied herbergt talrijke vogels als roerdomp, wielewaal en zwarte stern. Maar ook reeén, vossen en hermelijnen. De kromme Rade markeert de grens tussen Holland en Utrecht. Rade komt van rooien of raaien ,een lijn uitzetten of grens trekken. De kade waarover ik loop is vermoedelijk opgeworpen als landscheiding op de grens van het Utrechtse en Hollandse waterschap.

klik op foto voor vergroting

Ik kom op de Lambertszkade die slingert ongeveer 3 km richting Vreeland. Hier wordt het echt ff koud ! De oostenwind blaast hier rechts van mij over het koude water van de Wijde Blik genaamd. De wind jaagt de sneeuwvlokken nu hard van op zij tegen mijn wandeljack aan. Ook de garmin om mijn nek moet het nu even ontgelden en de sneeuwvlokken blijven op de display geplakt. Ik ben inmiddels Oud Loosdrecht gepasseerd en besluit hier maar even steviger door te stappen in de hoop dat ik verderop de wind weer een beetje van achteren zal krijgen. Ik passeer ook een wit bankje wat uitzicht bied aan de grote plas die ik passeer. In de zomermaanden zal dit plekje wel vrij veel bezet zijn…..

klik op foto voor vergroting

In het verlengde van de Kromme Rade ligt deze Lambertszkade. Gezien de ligging van de resterende legakkers is het waarschijnlijk een restant van recentere veenwinning, dus een opgehoogde legakker. Alle omliggende legakkers zijn door storm en wind weggeslagen en in de diepe petgaten terecht gekomen. De Loenerveense Plas en de Wijde Blik bleven over.

klik op foto voor vergroting

Aan het einde van Lambertszkade steek ik via een brug ter hoogte van Vreeland de Vecht over en vervolg mijn route over de Loenenseweg langs de Vecht naar Loenen. Vervolgens een stukje over een oud Jaagpad (het IJsvogelpad genaamd )vlak langs de vecht en door en langs tuintjes van woonbooteigenaren. Recht van overpad staat er op bordjes te lezen. Ook een bordje met hier waak ik … ( hond niet aanhalen ) ! Weer wat verderop kom ik op een verhard pad terecht en even later loop ik langs molen de Hoop het dorpje Loenen aan de Vecht binnen. De oude huisjes links en rechts langs dit straatje stralen geschiedenis uit. Ik blijf links op de route , voor koffie moet ik hier echt een stuk omgaan lopen in het dorpscentrum wat iets meer naar rechts ligt. Ik ben nog kippetje fit en besluit op de route te blijven en verder mijn weg te vervolgen. Mijn Garmin geeft hier trouwens 16 km aan. Het schiet ongemerkt heel snel op … waarschijnlijk doordat de omgeving zo mooi is. Ook de sneeuwbuien houden het vanaf hier voor gezien ! Buiten het dorp tref ik een bushokje langs de provinciale weg waar ik inmiddels langs loop. Het bankje onder het afdak is sneeuwvrij en droog … tijd om even mijn lunchpakketje te verorberen.

klik op foto voor vergroting

Op weg naar Nieuwersluis passeer ik prachtige landhuizen. Maar de tuinen zijn hermetisch afgesloten. Via een wandelpad pal naast de Vecht loop ik ongeveer 2 km vlak langs het water op een onder gesneeuwd voetpad. Na de Cronenburgerbrug te hebben overgestoken loop ik Nieuwersluis in. Ook hier ga ik even met een lusje van de route af om over een brug aan de overkant even naar het gevangenis gebouw te kijken. In de hoogtij dagen van onze Kon. Marine was dat ooit zelfs voor heel veel Marinemensen een wal plaatsing… Het is nu in gebruik als inrichting van justitie maar er staan ook heel veel gebouwen in de steigers voor groot onderhoud denk ik zo maar. Terug de brug weer over en op pad voor de laatste kilometers.

klik op foto voor vergroting

Langs de Vecht tref je ook heel veel prieeltjes en z.g.n. theekoepels in de grote tuinen van de landgoederen die langs de Vecht zijn gebouwd. Theekoepels waren gesloten gebouwtjes met vaak een koepelvormig dak en werden veelal in de zeventiende eeuw door de welgestelden in hun weelderige tuinen op hun landgoederen geplaatst. Bij mijn route vandaag langs de Vecht heb ik er vele op afstand gezien.

Éénmaal Nieuwersluis uit loopt mijn route langs een laatste groot landgoed Sterreschans genaamd voor ik rechts af een gewezen oprijlaan in moet slaan. Thans als fietspad ingericht en na 200 meter bereik ik het Amsterdam Rijnkanaal. Het gebied heet hier Nieuwer ter Aa.

klik op plaat voor vergroting

Even verderop bereik ik de aanleg plaats van het voet-fiets veer. Er hangt een grote scheepsbel in een frame. Als de schipper aan de overkant ligt , zoals er in mijn geval sprake van was, dan kun je door luid te bellen de aandacht van de schipper aan de overzijde van het kanaal trekken ! Leuke vondst, minder leuk en zelfs triest nieuws vind ik later thuis op het internet. In 2010 is het veer aangevaren door een binnenvaartschip en toen vol in het midden geraakt en omgeslagen. De toenmalige schipper is hierbij verdronken. Maar in mijn overtochtje ging het allemaal prima en tot mijn verrassing bleek de huidige schipper een vrouw. Nog meer verrast was ik bij het aankomen aan de overzijde … ik vroeg hoeveel ik moest betalen … helemaal niets was het antwoord ! Kijk dat is service van de lokale Rijkswaterstaat. Ook aan deze zijde lag direct de grote spoorlijn. Ik moest nu enkel nog 1 km fietspad langs het drukke scheepvaartkanaal af wandelen om weer terug te komen bij mijn auto op de grote parkeerplaats van het station Breukelen.

Terug in Breukelen … Ochtends om 07.00 uur auto geparkeerd. 08.35 uur gestart met de wandeling in Kortenhoef. 13.20 uur terug bij mijn auto en volgens de Garmin 20.5 km weg gewandeld. De tweede etappe zit er op ! Een heel fraaie, mede door de sneeuwval onderweg. Ook de route door het plassengebied was heel afwisselend . Wandelaars ben ik op deze dag niet tegengekomen. Wel enkele hondenbezitters die hun viervoeter ook de witte ruimte gunde. Één opvallende ontmoeting van een echtpaar waar ik even mee in gesprek raakte met een Retreiver … Want het stel gooide regelmatig twee knal rode speelballetjes in het water van de Loosdrechtse Plas….. en jawel hoor .. de hond sprong er gewoon tijdens de sneeuwbuien achteraan….. daar was ik vrolijk verbaasd over … immers met dit winterweer … waarop de vrouw de opmerking maakte … jaja , het is immers een `zeehond` haha.

Nou en last but not least … de doorkomst borden plaat van deze etappe …

klik op foto voor vergroting

De volgende 3e etappe gaat van Breukelen naar Woerden en heeft volgens het routeboekje een lengte van 25.0 km op een nader te bepalen datum…wordt vervolgt.

Search
Categories