Zondag 5 april 2026 ( eerste Paasdag ) ben ik voor mijn 8e wandel-trail afgereisd naar Oostkamp, een plaats en gemeente in West Vlaanderen onder de rook van Brugge. Deze gemeente telt ruim 24.000 inwoners, die men Oostkampenaren noemt. Met een ligging van 224 km vanaf Rotterdam had ik besloten een dag eerder voor de wandeltocht af te reizen en had een overnachting in het plaatsje Lichtervelde geboekt. Eerst de route verkend en bij mijn aankomst in Oostkamp besloot ik de auto te parkeren op het plein voor de Sint Pieterbandenkerk, het is een driebeukige hallenkerk, uitgevoerd in baksteen. De achtkantige vieringtoren werd uitgevoerd in natuursteen. Aan de overzijde is het restaurant het Reathuijs gevestigd. Omdat ik pas na 17.00 uur op het logeeradres verwacht wordt besloot ik daar de finale van de Ronde van Vlaanderen op tv te gaan bekijken. Immers de dag dat deze klassieker verreden word staat voor de Belgen gelijk als een Nationale feestdag ! En na een lokaal pizza restaurant bezocht te hebben reed ik rond 18.00 uur naar het logeeradres.
Na een heel goede nacht en uitgerust ben ik al vroeg 06.00 ( in 20 minuten ) naar de start locatie in Oostkamp gereden. Dat ik wat vroeg ga heeft te maken met het feit om een parkeerplekje in de omgeving te vinden. Bij de flanders trails is dat perfect geregeld met velen verkeersregelaars maar hoe later je komt hoe verder de auto van de start locatie geparkeerd moet worden. Immers de grote afstanden starten al vanaf 06.00 uur. Maar om 06.40 had ik al een prima plekje toegewezen gekregen en eenmaal in de hal bij de aanmeldingen kreeg ik wel te horen dat ik te vroeg was om op de 25 km te starten en pas om 07.30 op weg mocht gaan. Helemaal niet erg want er zijn koffie en croissants en één van de dames van de Flanders organisatie kent mij inmiddels heel erg goed en kwam direct even gezellig een praatje ‘met de wandelaar uit Holland’ maken, want zo sta ik inmiddels al te boek bij deze organisatie # trots !
07.45 ben ik dan ook op weg en vrijwel direct na het verlaten van de start locatie gaat de route door een voormalig kasteelpark van het kasteel ‘ChaletFlore’ , thans is dat een gemeentepark van Oostkamp. Daar gaat de route ook langs de villa ‘T Valkennest. Het huisvest thans een groep jong volwassenen met een beperking ( woongroep ). Een stichting, mede opgericht door ouders van de bewoners, beheert de villa en het gebied er om heen.
Net buiten dat gemeentepark passeer ik een ‘sprookjesachtig gebouw’ genaamd het Bloemenhuisje. Het blijkt een erg populair Bistro restaurant in deze regio te zijn met grote terrassen en zelfs een kinderspeeltuin. Voor mij ziet het er een beetje ‘Efteling-achtig’ uit.
Na 6.9 km is er een eerste rust locatie waar een banaan, yoghurt en drinken worden aangeboden, zo vroeg op de route niet erg maar lang blijven zitten is dus niet nodig en na een klein kwartiertje ben ik alweer op weg. De route is vervolgens een kilometer of drie over een zogenoemd ‘jaagpad’ langs het kanaal Gent – Brugge. Jaagpaden hebben wij ook in ons land en de naam komt door het feit dat vroeger hierover trekpaarden liepen die de vrachtboten over de kanalen voorttrokken. Inmiddels is het zo vroeg al prachtig weer geworden en mijn trui onder het fleecevest kan al snel uit.
En kijk eens naar die lucht, zo vlak na 10.00 uur loopt de temperatuur al op naar 15 graden ! De lus langs het kanaal is gemaakt en mijn route gaat weer terug richting het dorp Moerbrugge (of is het een stadje) ? Het is nagenoeg windstil en de route gaat verder door een prachtig zonovergoten landschap.
In talloze regio’s in België is de stroomvoorziening nog steeds via grote palen langs de wegen, zeker in de fraaie buitengebieden waar de wandeltochten door heen lopen. Ook nu passeer ik plotseling zo’n paal maar met een groot ooievaarsnest op de top. Het is een prachtig gezicht want het nest is bewoond blijkt al gauw bij mijn benadering. Voor mij loopt een groep Belgische dames die net als mij ook foto’s van het nest wilden maken, was het niet dat ‘Ma ooievaar’ plots weer naar beneden in haar nest dook !? Amai, riep een dame, wat jammer nu…, ik roep de dames toe ; als jullie nu een ‘kwartje’ in die paal gooien komt de ooievaar wel weer omhoog … en zie daar ; lachend vervolgen we onze weg.
Na ongeveer 14 kilometer passeert de route opnieuw door Moerbrugge en kom ik langs het tankmonument, ook wel het Vredes monument genoemd, het is opgericht op 11 september 1994 om de slag om Moerbrugge te gedenken. Op 10,11 en 12 september 1944 kwamen bij deze slag tijdens de Tweede Wereldoorlog 52 Canadese soldaten, meer dan 100 Duitse soldaten en 12 Belgische burgers om. Het gedenkteken uit 1949 is anno 2018 ingewerkt in een vredesmonument, en staat naast het kanaal Gent-Brugge.
Rond het middaguur werd het steeds warmer en bleek het werkelijk een lot uit de loterij ; voorjaarsweer en dat zo vroeg in april !
De passage langs een boomkwekerij ( volgens bordje op het hekwerk familie Goossens ) was werkelijk een lust voor het oog. Wat een prachtig perceel en over de aanwezige struiken en bomen raakte je bij het passeren niet uitgekeken. Daar stond werkelijk waar een fenomenaal aantal groen te pronken waar menig tuincentrum jaloers op zou worden. Maar uiteraard met prijskaartjes waar menig tuinbezitter best voor zal moeten sparen denk ik maar zo.
‘s Morgens in al vroegte op de route de voorzijde al gepasseerd, wat later vroeg in de middag de achterzijde in het park zelf ; het kasteeldomein Gruuthuse ooit in bezit van die familie en sinds het begin van de zeventiende eeuw eigendom van de familie d’Ursel. Gruuthusekasteel uit 1890 in neo-Vlaamse renaissancestijl. Het kasteel bevindt zich op een privédomein van ongeveer 30 hectare.
Nog een fraai ‘bakstenen kasteel’ welk ik op de route passeerde was het kasteel de Cellen. Het heeft een symmetrische voorgevel met aan de linkerkant een achthoekige toren. Ook is er een koetshuis en een hoeve die verbouwd werd tot conciërgewoning. Het park , met de vijver, werd al voor 1835 aangelegd, maar inmiddels meermalen gewijzigd. In 1876 werd onder meer een oranjerie, een boothuis en een moestuin aangelegd en in 1889 een kapel. Het bosgebied rondom het complex heeft dan ook de naam de Cellen.
Vlak hierna was er op twee kilometer van de finish nog een kleine ‘drink / koek rust’ waar twee ‘senioren muzikanten’ nog een ‘vrolijke noot’ zo vlak voor het einde van de tocht brachten.
Op finish locatie leek het inmiddels ( 14.50 ) bij mijn binnenkomst wel ‘hoog zomer’ , iedereen had een plekje in de zon gezocht om nog even dit finishen gezellig af te sluiten ! De ‘verdiende’ medaille laat deze keer nog even op zich wachten ; de organisatie melde dat door het het conflict in het Midden Oosten het schip waar de medailles vervoerd werden in Rotterdam te laat gelost gaat worden, maar bij een volgende deelname aan een Flanders trail zullen deze als nog worden uitgereikt ! Weer een prima tocht gewandeld in een fraaie Belgische regio die nog niet bekend bij mij was en daarbij weer de nodige trainingskilometertjes gemaakt voor mijn wandelvakantie deze zomer in de Yorkshire Dales !
