Dinsdag 8 juni 2026 reisde ik na een overnachting in Glasgow naar het eiland Skye. Een prachtige autorit door de Highlands van Schotland. Ik had een groot deel van deze rit ook al eens in 2023 ondernomen voor mijn wandel vakantie over de Great Glen Way ( verslag staat elders op deze homepage ). Vanuit Glasgow was de rit 285 km lang, je rijd hoofdzakelijk over een provinciale tweebaansweg die vooral in de zomermaanden best wel druk is met vakantieverkeer. Campers en motoren zorgen er voor dat je rustig je snelheid aan moet passen en je moet gerust je tijd nemen om deze afstand te overbruggen. Niet moeilijk want de vergezichten en panorama’s vanuit de auto zijn overweldigend. Langs de weg zijn er trouwens vele parkeerplaatsen ingericht die steevast vol staan met auto’s en campers met mensen die foto’s van deze fraaie omgeving maken.
Regelmatig ga ik dan ook zelf langs de kant om wat foto’s van de fraaie omgeving te maken. Bovenstaande foto nader ik de vallei van Glen Coe. De slingerende passage door dit gedeelte zorgt er gewoon voor dat je de snelheid van je auto ‘op toeristisch’ houd.
Bij Kings House houd ik zo wie zo een stop. Hier loopt immers de route langs van de West Highland Way en ook die geweldig mooie wandeltocht heb ik in 2019 ondernomen. Het hotel Kings House is daarbij een overnachtingsplaats op die route. Net voor de corona epidemie toesloeg was ik hier met Hanneke Hermsen voor een wandelvakantie. Ook nu tref ik er weer vele wandelaars die bezig zijn met deze tocht. Tijdens de rit richting Fort William loopt de autoweg regelmatig parallel aan de wandelroute. Zo veel herkenningspunten die ik glimlachend passeer !
Na regelmatig stoppen langs mijn route en na 4 uur rijden kom ik aan in het laatste gedeelte van mijn rit richting Skye. Het weerbeeld is prima deze dag. Want ja in Schotland kun je soms wel 3 jaargetijden op één dag treffen !
Vlakbij het logeeradres ligt het fraaie Eilean Donan kasteel. Een toeristische trekpleister van jewelste, dag in dag uit staan er zelfs verkeersregelaars om al het verkeer op te vangen. Bussen vol met toeristen komen vanuit heel Schotland hier naar toe gereden. Dus zo wie zo voor reizigers naar het eiland Skye dus een populaire stop. Het kasteel staat op een klein eiland in het Loch Duich waar het in de dertiende eeuw werd gebouwd. Na de opstand tegen de Jacobieten in 1719, werd het kasteel vernietigd en bijna 200 jaar verlaten. Pas in 1913 werden de werkzaamheden begonnen om het kasteel te herstellen in zijn oude glorie. Tegenwoordig behoort Eilean Donan tot één van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden van Schotland.
Ik logeer 4 nachten in een zogenaamde ‘Pot’, een soort ‘Pipo -wagen’ maar dan zonder wielen in het plaatsje Auchtertyre, een heel klein dorpje aan de weg op slechts 15 minuten rijden van de Skye Bridge. Het huisje is een Airbnb locatie en staat bij een familie in een grote tuin naast een woning. Helemaal afgeschermd dus met voldoende privacy. Met een eigen parkeerplaats en het huisje is helemaal ingericht met een modern keukentje, koelkast, televisie en een kleine badkamer met toilet. Prima locatie dus als je een overnachting om overdag elders op het Skye wandeltochten te gaan ondernemen.
Skye maakt deel uit van de Inner Hebrides, een eilandengroep voor de westkust van Schotland die vanaf het vasteland bereikbaar is. Het is het grootste eiland en via een brug verbonden met het dorp Kyle of Lochalsh. De brug ligt op slechts 15 rijden van mijn logeeradres.
Mijn eerste wandel dag gaat naar The Storr, een rotsachtige heuvel, gevormd door een aardverschuiving, op het schiereiland Trotternish van het eiland Skye. De Storr is een hoogtepunt in het landschap van Skye en de langste aardverschuiving van het Verenigd Koninkrijk. Het advies is dan ook hier vroeg aan te komen omdat het parkeren in het gebied altijd druk is.
Het is nog lekker vroeg als ik aan mijn beklimming begin. Het gebied heeft een aantal rotspilaren van ongewone vorm, overblijfsels van oude aardverschuivingen. Een van de bekendste is de Old Man of Storr. Zo vroeg is de wind nog fris dus mijn fleecevest bleek erg nuttig. Via een goed aangelegd wandelpad wat meteen vanaf de grote parkeerplaats begint kun je gaan beginnen aan de tocht naar boven. Het oogt als een spectaculair maanachtig landschap. Nog niet zo lang geleden is het bos wat daar aanwezig was gekapt waardoor er nu vanaf het begin van de wandeling een onbelemmerd uitzicht is.
De wegen op Skye slingeren langs verlaten baaien en verlaten dorpjes. Na elke bocht wacht een ander uitzicht. Op talloze plaatsen zijn zogenaamde ‘passing places’ , hier kun je even wachten om tegemoet komend verkeer ruimte te geven. Het eiland blijkt dus niet een bestemming voor haastige reizigers. Het vervoer per auto kost dus tijd. Er zijn veel single track roads, eenbaanswegen met uitwijkplaatsen. Een kwestie van beleefdheid om elkaar te kunnen passeren.
Na mijn wandeltocht bij de Old Man of Storr gaat mijn rit verder en kom ik aan bij het Skye Museum of Island Life bij het dorpje Kilmuir. Het museum opende in 1965 zijn deuren om het eilandleven van het einde van de negentiende eeuw zichtbaar te maken. Het museum biedt een zeldzame kans om te begrijpen hoe de meeste bewoners van de Hooglanden werkelijk leefden. Hier stopt mijn verslag tijdelijk, het verslag wordt later weer bijgewerkt.
